این مسئله که آیا حیات آلی در جای دیگری از جهان وجود دارد و اینکه آیا ممکن است تمدن ماوراء زمینی وجود داشته باشد، موضوع مهمی ‌برای دانشمندان و عموم مردم بوده است. با وجود چنین واقعیتی که هیچ موجود زنده‌ای در خارج از سیاره ما کشف نشده، علوم طبیعی جدید به قدری پیشرفت نموده‌اند که اکنون می‌توان این مسئله را بر مبنای علمی ‌مستحکمی ‌بنیان نهاد. پژوهشهایی در این مورد به وسیله دانشمندانی که در بسیاری از زمینه‌ها فعالیت دارند، در دست اجرا است.

ابتدا به نظر می‌آید که اطلاعات علمی ‌موجود، امکان پخش گسترده حیات هوشمند در جهان را کاملاً تصدیق می‌نماید. اولا  اگر موجودات زنده به طور طبیعی ضمن تکامل سیاره ما در زمین به وجود آمده‌اند، چنین تصوری منطقی است که تکامل مشابهی می‌تواند در اجسام فضایی دیگر از نوع زمین صورت گیرد. نکته دوم این است کربن که اساس شیمیایی ماده زنده است، یکی از فراوانترین عناصر در جهان است. نکته سوم بدین شرح است که به وسیله روش اخترشناسی مولکولی ثابت گردیده سنتز مولکولهای آلی پیچیده که از آن حیات آلی می‌تواند به وجود آید، در توده‌های گاز و گرد و غباری که فضای بین ستاره‌ای را اشغال نموده‌اند، انجام می‌گیرد. ولی تمام این مطالب در قلمرو استدلال نظری هستند، بگونه‌ای که واقعیت این مسئله بسیار پیچیده‌تر است.

در ساعت 9:32 دقیقه ی صبح 16 ژوئیه ی 1969 موشک قدرتمند ساترن 4 که حامل سفینه ی آپولو 11 بود از ایالات متحده ی آمریکا به مقصد ماه پرتاب شد . با رسیدن به ارتفاع 60 کیلومتری زمین موشک مرحله ی اول جدا شد و سپس در 185 کیلومتری سطح زمین ، موشک های مرحله ی دوم و سوم هم از بدنه جدا شدند تا موشک مادر در مدار زمین قرار بگیرد .

از راست به چپ : باز آلدرین ، مایکل کالینز و نیل آرمسترانگ

تاریخچه
روح و فرصت تابستان ۱۳۸۲ که مقارن با نزدیک‌ترین ملاقات زمین و مریخ در چند ده سال اخیر بود، به سوی سیاره سرخ رهسپار شدند و در همان سال به مقصد رسیدند. این مریخ نوردها قرار بود فقط ۹۰ روز کار کنند، اما طراحی فوق العاده و ساخت بی نظیرشان سبب شد بتوانند زمستان مریخ را نیز پشت سر بگذارند و هشت برابر بیشتر عمر کنند. سال مریخی، نزدیک به دو برابر سال زمین طول می‌کشد و از آن جا که فاصله مریخ تا خورشید، بسیار بیشتر از فاصله زمین تا خورشید است، زمستان آن جا بسیار سخت تر و طولانی تر است. روح و فرصت در طول این یک سال مریخی توانستند هفتصد هزار تصویر به زمین مخابره کنند، بیش از ده هزار متر مسیر سنگلاخ را طی کنند و بسیاری از سنگ ها و صخره‌های سر راه را سوراخ کنند و مورد آزمایش قرار دهند.

مارینر 4 اولین کاوشگری بود که توانست از 10000 کیلومتری سطح مریخ رد شود ولی مارینر 9 اولین کاوشگری بود که توانست در مدار مریخ قرار بگیرد . ولی به دلیل طوفان های سطح مریخ نتوانست عکسی از سطح مریخ بگیرد . کارکنان ناسا با ارسال سیگنال هایی به این کاوشگر ، توانستند کاری کنند که تا پایان این طوفان صبر کند . پس از آن مارینر 9 توانست پس از چندین ماه 7000 عکس از سطح مریخ و همچنین دو قمر آن به زمین ارسال کند .

استفان ویلیام هاوكینگ ، مردی تمام نشدنی ...

استفان ویلیام هاوكینگ 64 ساله اینك به الگویی برای مردمان سیاره ما تبدیل شده تا نمونه ای افسانه ای از زیستن و امید به زندگی را ترویج كند. استفاون هاوكینگ یكی از برجسته ترین و نام آور ترین ریاضیدانان و كیهان شناسان معاصر ما است. نظریات بنیادی او در حوزه عالم بزرگ مقیاس و فرایندهای مربوط به آشفتگیهای فضا زمان و پدیده های اعجاب انگیزی همچون سیاهچاله ها باعث شده تا نام وی در عرصه دانش معاصر و برای همیشه ماندگار شود

بر اساس تحقیق دانشمندان در موسسه تحقیقاتی جنوب­ غرب سن آنتونیوی تگزاس، تفاوت در تعداد و سرعت برخورد دنباله دارها با قمرهای برزگ مشتری، گانیمد و کالیستو، در حدود 3.8 میلیارد سال پیش می تواند تفاوت های وسیع در سطوح و لایه های داخلی آنها را  توضیح دهد.
گانیمد و کالیستو اندازه یکسانی دارند و از ترکیب مشابهی از یخ و سنگ تشکیل شده اند، اما داده های به دست آمده از فضاپیماهای گالیله و ویجر نشان می دهد که ظاهرا آنها در سطح و درون با یکدیگر متفاوت هستند. توضیح قطعی برای بیان تفاوت های میان گانیمد و کالیستو دانشمندان را از 30 سال پیش از رویارویی های ویجر و مشتری دور کرده است.
«امی بار» و «رابین کانوپ»، ازمرکز علمی پژوهشی سیارات، مدلی از ذوب شدن ناشی از برخورد دنباله دارها و شکل گیری هسته ی سنگی را برای نشان دادن مسیرهای تکامل گانیمد و کالیستو که حدود 3.8 میلیارد سال پیش در طول آخرین بمباران سنگین از یکدیگر دور شدند (مرحله ای در تاریخ قمرها که برخوردهای بزگ در آن حکم فرما هستند)، خلق کرده اند.

سياهچاله منطقه اي در فضاست كه نيروي جاذبه اش به قدري قوي ست كه هيچ چيز نمي تواند از آن فرار كند. سياهچاله غيرقابل مشاهده است. زيرا حتي نور را هم به تله مي اندازد. اساس توصيف اصولي سياهچاله ها بر اساس معادلات نظريه نسبیت عام (general relativity) است كه به وسيله آلبرت اينشتين فيزيكدان متولد آلمان توسعه داده شد. اين نظريه در سال 1916 منتشر شد.

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_