اخترشناسان وجود طبقه تازه ای از سیارات را تایید کرده اند: یک کره آبی با اتمسفری غلیظ و بخارآلود.
سیاره فراخورشیدی "جی جِی ۱۲۱۴ بی" (GJ ۱۲۱۴b) یک به اصطلاح "ابرزمین" است - بزرگتر از سیاره ما اما کوچکتر از غول های گازی مثل مشتری.
اکنون به نظر می رسد رصدهای انجام شده با تلسکوپ فضایی هابل مؤید این مساله باشد که کسر بزرگی از این سیاره از آب تشکیل شده.

گروهی از دانشمندان آمریکایی با بررسی سنگهای بسیار قدیمی دریافتند که جبه زمین بسیار پایدارتر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد.
  جبه زمین، لایه ای از سیاره ما است که زیر پوسته قرار گرفته است و به سبب یک سری از حوادث فاجعه آمیزی که در سپیده دم تاریخ زمین رخ دادند و منجر به شکل گیری قاره هایی که امروز می شناسیم شدند در معرض یک فشار شدید و دمای بسیار بالای درون زمین قرار گرفت.
ژئو شیمیدانان دانشگاه مریلند با تحقیق روی شکل نادری از تنگستن کشف کردند جبه زمین بسیار پایدارتر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد.

رادار متحرک برد بلند مراقبت هوایی باند VHF با تلاش محققان پژوهشکده فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه صنعتی اصفهان، طراحی و ساخته شد
 مهندس مهدی فدایی، رییس پژوهشکده فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه صنعتی اصفهان با اعلام این مطلب افزود: رادار برد بلند مراقبت هوایی باند VHF با نام «مطلع الفجر 2» یک رادار متحرک تمام نیمه هادی است که می‌تواند به طور مستقل و یا به عنوان بخشی از یک سامانه پدافندی، عملیات راداری را به انجام رساند.

سرپرست سازمان فضایی ایران با بیان اینکه زیر سیستم های ماهواره نوید در حال فعالیت هستند، گفت: به زودی تصاویر فراز ایران که از سوی این ماهواره ارسال و توسط ایستگاههای کنترل دریافت شده است، عرضه خواهد شد.

 ماهواره نوید که از سوی مرکز تحقیقات فضایی دانشگاه علم و صنعت طراحی و ساخته شد در 14 بهمن سال 88 مصادف با روز فناوری فضایی رونمایی شد. ماموریت این ماهواره تصویربرداری از زمین با وضوح تصویر 750 متر مبتنی بر روش جاروبی و به صورت تک باند است. ماهواره نوید علم و صنعت در ساعت 3:30 بامداد روز جمعه 14 بهمن سال 90 از پایگاه فضایی سمنان به فضا پرتاب شد.

کوچکترین واحد ماده به زودی به کوچکترین واحد رایانش تبدیل خواهد شد زیرا محققان به تازگی از یک تک اتم فسفر برای ساخت ترانزیستوری تک اتمی استفاده کرده اند.
 این اولین باری نیست که ترانزیستور تک اتمی ساخته می شود، اما تک اتم در ترانزیستور جدید از موقعیت دقیقتری نسبت به ترانزیستورهای تک اتمی پیشین برخوردار است که این ویژگی کارایی ترانزیستور جدید را افزایش می دهد. شیوه های به کار گرفته شده برای ساخت ترانزیستورهای تک اتمی فسفری کاربرد آنها را در رایانه های رایج محدود می سازد اما این ترانزیستورها در آینده کاربردی خواهند بود به ویژه برای ساخت رایانه های کوانتومی می توانند کاربرد فراوانی داشته باشند.
ترانزیستور در واقع توده ای از مواد رسانا است که میان دو الکترود که عملکردی مانند کلید خاموش و روشن دارند، قرار گرفته است. پالس الکتریکی توسط یک الکترود دیگر تولید شده و با باز کردن کلید امکان جاری شدن جریان در میان ترانزیستور را به وجود می آورد. ترکیب ترانزیستورها بر روی یک تراشه می تواند منجر به ساخته شدن مدارهایی با قابلیت محاسبات رایانشی شود. این در حالی است که یکی از اهداف کلی سازندگان تراشه های رایانه ای کوچکتر شدن ترانزیستورها است تا بتوانند قدرت رایانشی بیشتری را در حجم کوچکتری بگنجانند.
محققان دانشگاه نیوساوث ولز برای تعیین موقعیت دقیق تک اتم در ترانزیستور صفحه ای سیلیکونی را با لایه ای از هیدروژن پوشش دادند. سپس با استفاده از میکروسکوپهای رویشی اتمهای هیدروژن را بر اساس الگویی دقیق از سطح لایه جدا کردند. افزودن گاز فسفین و حرارت دادن به آن باعث شد تا اتمهای فسفر که رسانا هستند با بخشهای خالی شده سیلیکونی ترکیب شده و یکی از اتمها خود را در شبکه سیلیکونی جا دهد.
نتیجه این کار شکل گیری چهار الکترود فسفری و یک تک اتم فسفر در مرکز این الکترودها بود. یک جفت از این الکترونها به واسطه فاصله ای 108 نانومتری از یکدیگر فاصله دارند و ایجاد ولتاژ میان آنها امکان جاری شدن جریان را در میان دو الکترود دیگر که به شکل عمودی و در فاصله 20 نانومتری از یکدیگر واقع شده اند را از طریق تک اتم فسفری به وجود می آورد.
بر اساس گزارش نیوساینتیست، این ترانزیستور تک اتمی در دمای کمتر از یک درجه کلوین فعال شده و فرایند ساخت آن بسیار دشوار است با این همه به اعتقاد دانشمندان در صورتی که شرکتهای تولید کننده رایانه ها خواهان تراشه های ریزتر هستند باید خود را با چنین فناوری هایی انطباق دهند.

پنجاه سال پیش در بیستم فوریه سال 1962، "جان گلن" به واسطه سه بار مدارگردی به دور زمین برگی جدید را در تاریخ فعالیتهای فضایی آمریکا باز کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، گلن اولین انسانی نبود که پا به فضا می گذاشت و حتی اولین انسانی نبود که در مدار زمین حرکت می کرد، اما پرواز پنج ساعته وی به همراه کپسول "فرندشیپ 7" او را در تاریخ آمریکا جاودان کرد.

ماهواره‌های ناسا به تازگی گردبادی عظیم را بر روی سطح خورشید رصد کرده‌اند، گردبادی که به یکی از شگفتی‌های سامانه خورشیدی تبدیل شده و ابعادی برابر زمین دارد.
به گزارش خبرگزاری مهر، رصدخانه دینامیک خورشیدی، ماهواره‌ای که نظاره‌گر فعالیت‌های خورشید است مجموعه‌ای از تصاویر را از شعله‌های خورشیدی در ماه‌های گذشته ثبت و به زمین ارسال کرده است.
تصاویر ویدیویی جدید این رصدخانه فضایی نشان دهنده حرکت نوسانی پلاسمایی تیره‌تر و سردتر از حد معمول بالای سطح خورشید است که وسعتی عظیم دارد.

تیمی از محققان با همکاری دانشگاه فنی ماساچوست برای اولین بار موفق به شناسایی عنصر تلوریوم در سه ستاره با قدمت نزدیک به 12 میلیارد سال شده‌اند.
کشف این عنصر نادر در ستارگان از نظریه منشأگیری تلوریوم و دیگر عناصر سنگین از یک گونه بسیار نادر ابرنواختر در فرایند سریع همجوشی هسته‌ای حمایت می‌کند.
حدود 13.7 میلیارد سال قبل، جهان تنها از هیدروژن، هلیوم و رگه‌هایی از یتیوم ساخته شده بود و تنها در 300 میلیون سال بعد بود که ستارگان اولیه به وجود آمدند. ورود این اجسام منجر به تولید عناصر شیمیایی جدید در جهان شده و از آن پس در پی انفجار ابرنواخترها میزان کربن، اکسیژن، ‌آهن و دیگر 94 عناصر طبیعی افزایش یافته است.
محققان با استفاده از داده‌های طیف‌سنج هابل که نور را از ستاره جدا می‌کند، به بررسی ترکیب شیمیایی سه ستاره درخشان در فاصله چند هزار سال نوری پرداختند. در صورت وجود عنصری در یک ستاره،‌ اتمهای آن به جذب نور ستاره در طول موجهای خاص می‌پردازند. این دانشمندان در مشاهدات خود موفق به شناسایی نشانه‌هایی در طیف فرابنفش شدند که با میزان جذب نور طبیعی تلوریوم منطبق است.
کشف صورت گرفته بدین معنی است که این عنصر سنگین در حدود 12 میلیارد سال قبل ایجاد شده است. همچنین میزان دیگر عناصر سنگین از جمله باریم و استرونتیوم نیز در هر سه ستاره به یک اندازه وجود داشت.

تلسکوپ هابل در سال 1995 تصویری از چند ستون به ارتفاع چهار سال نوری را ثبت کرد که به ستو‌‌ن‌های خلقت مشهور شدند، چندی پیش نیز تلسکوپ هرشل تصویری جدید از این ستون‌ها به ثبت رساند اما نکته جالب توجه این است که این ستون‌ها هزاران سال پیش نابود شده‌اند
به گزارش خبرگزاری مهر، در سال 1995 جهان مبهوت تصویری از گروهی متشکل از چهار ستون کیهانی به ارتفاع چهار سال نوری در میان سحابی عقاب در فاصله هفت هزار سال نوری از زمین شد، این ستون‌ها به اندازه‌ای زیبا و شگفت انگیز بودند که نام "ستون‌های خلقت" بر روی آنها نهاده شد.