نکته طعنه آمیز درباره نتایج جدیدترین تحقیقات دانشمندان درباره وضعیت حیات در سیاره زمین این است که عمر کره زمین در نتیجه میزان کم دی اکسید کربن نه میزان زیاد از حد آن که امروز مورد بحث است، به پایان می رسد.
کارشناسان درحال حاضر تلاش می کنند راه هایی برای کاهش سطح گازهای گلخانه ای پیدا کنند تا از گرمایش زمین که خارج از کنترل شده جلوگیری کند. اما با کهولت سن خورشید، داغتر شدن آن و بخار بیشتر واکنشهای شیمیایی با آب باران، میزان دی اکسید کربن کمتر و کمتر می شود.
ظرف کمتر از یک میلیارد سال دیگر سطح دی اکسید کربن به قدری کاهش می یابد که گیاهانی که فرآیند فوتوسنتز انجام می دهند دوام نمی آورند. وقتی این اتفاق رخ می دهد، حیات در زمین به نوعی که ما می شناسیم متوقف می شود.

 زمین روز گذشته (جمعه) در دورترین فاصله خود در سال از خورشید قرار داشته، در حالیکه برخی مناطق مانند ایالات غربی آمریکا با دماهای بالاتر از 100 درجه فارنهایت روبرو بودند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، روز جمعه در ساعت 15:00 به وقت گرینویچ زمین به نقطه‌ای از مدار خود رسید که دورترین فاصله را از خورشید دارد.
در طول اوج خورشیدی، زمین در فاصله 152 میلیون و 97 هزار و 426 کیلومتری از زمین قرار داشته که چهار میلیون و 999 هزار و 264 کیلومتر دورتر از دوران حضیض خورشیدی است که نزدیکترین فاصله زمین با ستاره‌اش محسوب می‌شود.

منشا جهان برای مدت‌ها طولانی مورد تردید قرار داشته و اکنون یک دانشمند علوم سیارات مدعی شده که زمین بطور موری چهار و نیم میلیارد سال قبل ماه را به دنیا آورده است.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نظریه جدید جنجالی ویم وان وسترنن از دانشگاه آزاد آمستردام بر این اساس است که یک انفجار بزرگ معادل 40 میلیارد بمب اتم که از هسته زمین منشا گرفته، تا حدودی منجر به شکل‌گیری ماه شده است.
وی بر این باور است که این رویداد بزرگ حدود 4.5 میلیارد سال قبل رخ داده و می‌تواند پاسخی برای سوال به شدت مورد بحث منشا ماه باشد.
وان وسترن اظهار کرد که توضیحات قبلی در مورد چگونگی شکل‌گیری ماه در زبان ساده منطقی نیست.

خورشید روز 10تیر با یک توفان خورشیدی موسوم به تخلیه تاج خورشیدی، سیارات عطارد و ناهید را نشانه گرفت
به گزارش ایسنا،‌ تخلیه تاج خورشیدی یک پدیده خورشیدی است که می‌تواند میلیاردها تن ذرات باردار را که بر سیستم‌های الکترونیکی درون ماهواره‌ها اثر می‌گذارند، به فضا ارسال کنند.
مدل‌های پژوهشی تجربی ناسا در رصدخانه ارتباطات بیگانه خورشیدی نشان دادند که این توفان به مقصد زمین نبوده و با سرعت حدود 570 مایل بر ثانیه خورشید را ترک کرده است.
اگرچه ممکن است این توفان خورشیدی از کنار ماهواره‌های مسنجر، اسپیتزر یا استریو-B ناسا عبور کند که اپراتورهای ماموریت این کاوشگرها را برای اجرای کارهای ایمنی آماده نگهداشته است.
تابش ذرات بسیار اندکی با این رویداد همراه است که معمولا باعث نگرانی اپراتورهای فضاپیماهای میان سیاره‌ای هستند؛ چرا که این ذرات می‌توانند درون ابزارهای الکترونیکی رایانه‌ای آنبرد این فضاپیماها وارد شوند.
در صورت وجود نگرانی، اپراتورها می‌توانند فضاپیماها را بر روی حالت ایمن قرار دهند تا از ابزارهای آن در برابر مواد خورشیدی حفاظت کنند.

همشهری

امواج رادیویی نشات گرفته از میلیاردها سال نوری دورتر دانشمندان را شگفت زده کرده، دانشمندان در پی حدس و گمان برای شناسایی منشاء این پدیده هستند، این امواج از سوی ET ها ارسال نشده است.

بیگ بنگ: یک تیم تحقیقاتی بین المللی،اعلام داشتند منابع زمینی چهار انفجار رادیویی پر قدرت ثبت کرده اند که از فاصله ای بسیار دور آمده ،این امواج از زمانی که جهان فقط نیمی از سن فعلی خود را داشته گسیل شده اند. انرژی بالای این انفجار نشان می دهد که این امواج از یک رویداد اخترفیزیکی بسیار عظیم سرچشمه می گیرد که شاید از ستاره های نوترونی یا سیاه چاله ها باشد.

رادیو تلسکوپ CSIRO ماده خام شکل‌دهنده نخستین ستارگان کهکشان را کشف کرد. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این ماده خام زمانی شکل گرفت که کیهان فقط سه میلیارد سال عمر داشت و این میزان یک چهارم عمر حاضر آن گزارش شده است.

این موفقیت راه را برای مطالعه چگونگی شکل‌گیری نخستین ستارگان این کهکشان‌های اولیه هموار می‌کند.

یافته‌های جدید محققان انگلیسی نشان می‌دهد مریخ میلیاردها سال قبل از شکل‌گیری جو زمین احتمالا دارای جو غنی از اکسیژن بوده است
به گزارش ایسنا، محققان با بررسی شهاب‌سنگ‌های مریخی که با زمین برخورد کرده‌اند و مقایسه این اطلاعات با داده‌های جمع آوری شده توسط مریخ نورد روح (Spirit)‌ ناسا دریافته‌اند، احتمالا در حدود چهار میلیارد سال قبل سطح سیاره سرخ، تحت تأثیر اکسیژن قرار داشته است.

محققان ناسا با بررسی مجموعه‌ای از تصاویر راداری دریافته‌اند که سیارک 1998 QE2 که در حال نزدیک شدن به زمین است، از یک قمر یا شاید سیارک دیگری که در اطراف آن گردش کرده، برخوردار است.
این تصاویر روز پنج‌شنبه (9 خرداد) توسط یک آنتن 70 متری شبکه فضای عمیق در کالیفرنیا بدست آمده‌اند که در آن زمان، این سیارک در فاصله حدود شش میلیون کیلومتری از زمین قرار داشت. برآوردهای اولیه برای اندازه قمر این سیارک حدود 600 متر است. خود سیارک 1998 QE2 از قطر حدود 2.7 کیلومتری برخوردار بوده و دوره گردش آن کمتر از چهار ساعت است.
یافته‌های محققان نشان داده که 1998 QE2 یک سیارک دوتایی است؛ بدین معنی که از دو بخش تقریبا مساوی که اطراف مرکز جرم مشترک خود گردش می‌کنند، برخوردار است.
در میان جمعیت اجسام نزدیک زمین، تقریبا 16 درصد سیارکهایی که حدود 200 متر یا بزرگتر هستند، جزء سیستمهای دوتایی یا سه‌تایی محسوب می‌شوند.
این تصاویر همچنین چندین ویژگی تاریک سطحی را نمایش داده که نشان‌دهنده فرورفتگی‌های بزرگ است.
این سیارک صبح شنبه (11 خرداد) در ساعت 1:29 به وقت ایران در نزدیکترین جایگاه خود به زمین قرار گرفته که فاصله‌ای در حدود 5.8 میلیون کیلومتری یا 15 برابر فاصله زمین تا ماه است. این نزدیکترین جایگاهی است که یک سیارک در حداقل دو قرن آینده نسبت به زمین خواهد داشت.
سیارک 1998 QE2 در اوت 1998 توسط برنامه لاینیر موسسه فناوری ماساچوست کشف شد.

کنجکاو

کهکشان زیبای مارپیچی میله ای M109 که در کاتالوگ مشهور چالز مسیه ، صدونهمین جرم میباشد را درست در زیر کاسه‌ی‌ ملاقه‌ای بزرگ در صورت فلکی شمالی دب اکبر بیابید.

اینجا دیگر آخر خط است... نفست را حبس کن و از 10 بشمار، به یک که برسی لرزشی شدید همه جا را در بر می‌گیرد و تو از زمین کنده خواهی شد.