نتایج مطالعات جدید نشان می دهد قشر پیریفرونتال مغز "آلبرت اینشتین" برخلاف اغلب افراد، شگفت انگیز و غیرعادی بوده است که همین تفاوت می تواند دلیل هوش و نخبگی این فیزیکدان بوده باشد.
به گزارش خبرگزاری مهر، بر اساس تحقیقات دانشگاه دولتی فلوریدا بخش هایی از مغز انیشتین با اغلب افراد متفاوت بوده است و همین می تواند با توانایی های شناختی و ادارکی فوق العاده وی مرتبط باشد.
این محققان برای نخستین بار کل قشر مخ مغز انیشتین را از 14 تصویری که اخیرا کشف شده توصیف کردند.
آنها تصاویر مغز اینشتین را با مغز 85 انسان معمولی مقایسه کرده و توانستند ویژگی های غیرمعمول مغز این دانشمند را تفسیر کنند.
اگرچه اندازه کلی و شکل هندسی مغز انیشتین طبیعی بوده اما نواحی پیریفرونتال، سوماتوسنسوری، آهیانه، موتور اولیه، قشر گیجگاهی و اوکیپیتال او غیرعادی بوده است.
پس از مرگ اینشتین در سال 1955 گروهی از محققان با کسب اجازه از خانواده اش، مغز او را برداشته و از زوایای مختلف تصویربرداری کردند.
علاوه بر این مغز به 240 قطعه تقسیم و تصاویر اسلایدی از آنها تهیه شد.
اما بخش عمده ای از این تصاویر، قطعات و اسلاید ها به مدت 55 سال از دید عموم مفقود شد.
اکنون برای این تحقیقات از 14 تصویر که در موزه ملی سلامت و پزشکی نگهداری می شود استفاده شده است.

خبرگزاری مهر

محققان به شواهدی از وجود آب گرم بر روی مریخ دست یافته اند این یافته نشان می دهد سیاره سرخ می توانسته از حیات پشتیبانی کند.
به گزارش خبرگزاری مهر، مطالعه جدید دانشگاه لیستر و دانشگاه اوپن در زمینه آب بر روی مریخ نشان داد شکاف های هیدروگرمایی در اطراف دهانه های آتشفشانی مریخ را به گونه ای تحت تاثیر قرار داده که احتمالا یک محیط قابل زیست برای حیات میکروبی بوده است.

کاوشگر کنجکاوی دریافته است میزان پرتوهای موجود بر روی مریخ برای انسان کشنده و مهلک نیست.
به گزارش خبرگزاری مهر، دان هاسلر یکی از کارشناسان ارشد پروژه آشکار ساز و ارزیاب تشعشعات ناسا گفت: مسلما فضانوردان می توانند در این محیط زندگی کنند.
هاسلر اظهار داشت: توصیف پرتو و تشعشعات بر روی سطح یک سیاره دیگر هرگز پیش از این انجام نشده بود.
محققان قصد دارند تعداد پرتوها را طی زمان جمع آوری کنند تا به ارزیابی بهتری از اینکه یک فرد دقیقا چه میزان پرتو را در طول سفر به مریخ تجربه می کند، برسند.
کنجکاوی اندازه گیری متغیرها را در فشار جوی این سیاره آغاز کرده است.
هاسلر اظهار داشت: دریافته ایم که جو مریخ مانند یک سپر در برابر تشعشات به سطح این سیاره عمل می کند و همانطور که جو ضخیم تر می شود سپر قوی تری فراهم می کند.

خبرگزاری مهر

نظریه‌ای که برای جایگزینی ماده تاریک ارایه شده، ویژگی‌های دورانی دو کهکشان بیوضی را با موفقیت پیش‌بینی کرده است. این کار با استفاده از نظریه دینامیک نیوتنی اصلاح شده(MOND) توسط مردهای میلگرام[1] انجام شد که اولین بار خودش 30 سال پیش این نظریه را پیشنهاد داد. با نشان دادن این که MOND را می‌توان برای توضیح ویژگی کهکشان های بیضوی پیچیده – علاوه بر کهکشان های مارپیچی بسیار ساده تر – به کار برد، میلگرام MOND را جایگزینی با ارزش برای ماده تاریک می‌داند زیرا خواص عجیب کهکشان‌ها را شرح می‌دهد.

مطالعه پلاسمای کوارک-گلوئونی (QGP) کار چندان ساده‌ای نیست. حتی تعیین میزان داغی این نوع پلاسما نیز با دشواری‌هایی همراه است. اما محصول فوتونی به دست آمده از مراحل ابتدایی شکل‌گیری پلاسمای کوارک-گلوئونی، «دماسنج» مناسبی به شمار می‌رود و در سال‌های اخیر نیز اندازه‌گیری‌های دقیقی به طور مشترک توسط آزمایشگاه ملی بروکهاون و شتاب‌دهنده هادرونی بزرگ (LHC) در این رابطه انجام گرفته است. با این حال درک نظری سازوکارهای فیزیکی که منجر به تولید این فوتون‌ها می‌شوند هنوز در پرده‌ای از ابهام قرار دارد.

سیلیکون یکی از رایج ‌ترین ناخالصی‌ها برای جذب روی گرافینی است که به روش انباشت بخار شیمیایی رشد کرده و به نحو قابل توجهی خواص انتقالی گرافین را تحت تاثیر قرار می‌دهد. از این رو، درک شیمی این ناخالصی‌ها مهم است به ویژه اگر مایل باشیم گرافین را با الکترونیک سیلیکونی یکپارچه کنیم. تاکنون هیچ روشی نتواسته پیوندهای سیلیکون-کربن را توضیح کند. حالا وو ژو [1] در دانشگاه وندربیلت و همکارانش اعلام کرده‌اند که می‌توانند طبیعت این پیوندها را با ترکیب چند روش میکروسکوپ الکترونی استنتاج کنند.

گروهی از فیزیک‌دانان و مهندسان از انتشار نور مرئی با سرعتِ بی‌نهایت درون یک قطعه‌ی نانو‌متری خبر می‌دهند. این وسیله موجب برقراری ارتباطِ آنی نمی‌شود (حد بالای سرعت مطابق نظریه نسبیت اینشتین هم‌چنان برقرار است) اما کاربرد‌های مختلفی برای نمونه، در ساخت مجموعه مدار اپتیکی دارد.

 کاوشگر رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا هر سال دوبار در زمان عبور زمین از مقابل خورشید دچار گرفت می‌شود.
به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کاوشگر رصدخانه دینامیک خورشیدی(SDO) در سال 2010 با هدف بررسی میدان مغناطیسی و رصد فعالیت‌های تاج خورشیدی به فضا پرتاب شد؛ اما این ماهواره دو بار در سال و به مدت سه هفته در نزدیک زمان اعتدال وارد فصل گرفت می‌شود؛ در این حالت زمین در هنگام عبور از مقابل خورشید برای مدت کوتاهی در طول هر روز، مسیر دید کاوشگر را مسدود می‌کند.

بر اساس تصمیم مقامات ناسا، نام مأموریت کاوشگرهای دوقلوی کمربند تابشی زمین به نام «کاوشگرهای ون آلن» تغییر پیدا کرد.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کمربندهای تابشی اطراف زمین در سال 1985 میلادی توسط «جیمز ون آلن» محقق فیزیک نجومی آمریکا کشف شدند.
«ون آلن» در طول دوران فعالیت علمی خود، محقق اصلی 24 ماهواره زمینی و مأموریت های سیاره‌یی از جمله نخستین ماهواره موفق آمریکا به نام Explorer I‌ و پس از آن ماهواره‌های Pioneer 10 و Pioneer 11 بود.