دانشمندان چینی، انگلیسی و آلمانی کشف کرده اند که بدترین انقراض تاریخ زمین به دلیل بروز گرمای بسیار زیادی که قابل تحمل نبوده، روی داده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، این انقراض انبوه پایان دوره پرمین موجب از بین رفتن گونه های گیاهی و جانوری زمین در 250 میلیون سال پیش و پس از آن ایجاد پنج میلیون سال منطقه مرده شد- دوره ای که در آن سیاره شاهد ورود هیچ گونه جدیدی نبود.
نتایج این تحقیقات در نشریه ساینس منتشر شده است.

  محققان دانشگاه آلتوی فنلاند با همکاری دانشمند ایرانی دانشگاه واشنگتن با ترکیب پردازش یونی و نانولیتوگرافی توانسته‌اند سازه‌های سه‌بعدی پیچیده را در مقیاس نانو ایجاد کنند.
به گزارش خبرنگار فناوری ایسنا، ساخت بسیاری از اجسام، دستگاه‌ها و ماشین‌آلات روزمره بر تغییر شکل کنترل شده فلزات در پردازش‌های صنعتی مانند خم کردن، برش و پرس تکیه دارد.

محققان CNRS و CEA با استفاده از ماهواره اشعه ایکس XMM-Newton اروپا منبع جدیدی از پرتوهای کیهانی کم انرژی را کشف کردند.
به گزارش خبرگزاری مهر، در نزدیکی خوشه قوس، نزدیک مرکز راه شیری، این ذرات در موج شوک تولید شده توسط ده ها هزار ستاره جوان که با سرعت 700 هزار کیلومتر بر ساعت حرکت می کنند، شتاب می گیرند.

دستورات برای جمع‌آوری سومین نمونه از خاک سیاره سرخ بزودی برای مریخ نورد «کنجکاوی» ارسال می‌شود.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مریخ نورد «کنجکاوی» در حال حاضر در منطقه «راکنست» (Rocknest) حضور دارد و در تصاویر ارسالی چندین شیء درخشان مشاهده شده است.
بر اساس اعلام ناسا، اشیاء درخشانی که در این منطقه مشاهده شده اند، احتمالا بخش‌هایی از بدنه مریخ نورد رباتیک هستند و محققان قصد ندارند نمونه اضافی را به همراه خاک مریخ وارد ابزار تجزیه و تحلیل «کنجکاوی» کنند.
به همین دلیل دستور دور ریختن دومین نمونه خاک جمع آوری شده در تاریخ 12 اکتبر برای مریخ نورد ارسال شده است.

دانشمندان به احتمال زیاد منشا آب بر روی ماه را کشف کرده اند که آن جریان مداومی از ذرات باردار خورشیدی یا همان بادهای خورشیدی است.
به گزارش خبرگزاری مهر؛ یافته های محققان دانشگاه میشیگان حاکی از آن است که یخ درون سایه های مداوم دهانه های آتشفشانی قطبی بر روی ماه که گاهی اوقات به آن تله های سرد می گویند می تواند حاوی اتم های هیدروژن باشد که از بادهای خورشیدی نشات گرفته است.

تیم تحقیقاتی دانشگاه ییل با همکاری دو منجم آماتور آمریکایی موفق به کشف سیاره ای دور دست شده اند که در نخستین سیستم خورشیدی با چهار ستاره قرار دارد.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، منجمان آماتور در قالب پروژه ای تحت عنوان شکار سیارات بیگانه با محققان دانشگاه ییل همکاری کرده و از داده های جمع آوری شده تلسکوپ فضایی کپلر برای یافتن سیارات جدید استفاده می کنند.
تلسکوپ فضایی کپلر ناسا که از ماه مارس 2009 به فضا پرتاب شده تاکنون شواهدی از وجود بیش از دو هزار و 300 سیاره بیگانه احتمالی جدید به دست آورده است.

دو منجم آماتور آمریکایی با استفاده از این داده ها و با کمک تلسکوپ های «کک» در هاوایی موفق به کشف سیاره بیگانه جدیدی شده اند که در حال چرخش به دور دو ستاره بوده و به طور همزمان دو ستاره دیگر به دور این ستاره ها در حال چرخش هستند.
سیاره بیگانه PH1‌ یک سیاره گازی غول پیکر بزرگتر از نپتون است که شعاع آن 6.2 برابر زمین بوده و نخستین نمونه سیستم خورشیدی با چهار ستاره محسوب می شود.

تیمی از ستاره‌شناسان مؤسسه کارنگی با استفاده تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا توانسته‌اند دقیق‌ترین برآورد تاکنون را از سرعت انبساط جهان ارائه کنند.
طبق برآورد این دانشمندان، سرعت گسترش جهان برابر با میزان فوق‌العاده 72 کیلومتر در ثانیه بر مگا پارسک است.
ادوین هابل، ستاره‌شناس آمریکایی در دهه 1920 برای اولین بار، پدیده گسترش جهانی را کشف کرد که طبق آن جهان از زمان آغاز آن در حال رشد است.

دانش‌مندان بر این باورند که در مرکزِ (کهکشانِ) راهِ شیری، سیاه‌چاله‌ی پرجرمی قرار دارد. اکنون ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپِ Keck ستاره‌ی جدیدی یافته‌اند که در فاصله‌ای بسیار نزدیک به این سیاه‌چاله می‌چرخد. پژوهش‌گران پس از رصدِ این ستاره دریافته‌اند که این دومین ستاره‌ایست که یک مدارِ کامل را می‌پیماید و این کشف، حضورِ این سیاه‌چاله را فراتر از همه‌ی تردیدهای منطقی، اثبات می‌کند. در آینده رصدِ این دو ستاره‌ی چرخنده، آزمونی بی‌همتا برای نسبیتِ عام خواهد بود.
از اواسطِ دهه‌ی 1990، تلسکوپِ Keck که بر فرازِ Mauna Kea در هاوایی قرار دارد به طور مرتب نواحیِ اطرافِ مرکزِ راهِ شیری را روبش می‌کند. هم‌چنان که این کار ادامه می‌یافت، ستاره‌شناسان چندین ستاره را مشاهده کردند که به نظر می‌رسید گرداگردِ یک جسمِ مرکزی می‌چرخند.آن‌ها این مجموعه را «ستارگانِ (مجمع‌الکواکبِ) آ-ستاره» یا به اختصار Sgr A* نامیدند. با اندازه‌گیریِ ویژگی‌های مداریِ این ستارگان و انجامِ محاسباتِ مربوط، این نتیجه به دست آمد که Sgr A* باید جرمی در حدودِ 4 میلیون برابرِ جرمِ خورشید داشته باشد. تنها موجودِ اخترفیزیکیِ شناخته شده که می‌تواند چنین پرجرم باشد اما فضایی این‌چنین اندک را اشغال کند، یک سیاه‌چاله است.

چرخشِ غول در مرکزِ کهکشانِ راهِ شیری