به گزارش اسپیس دیلی، ستاره شمالی تاکنون به نام های مختلفی همچون ستاره قطبی و ستاره راهنما به کار رفته است که این امر نشان دهنده کاربرد این ستاره در قرون گذشته برای مسیریابی انسان در آسمان شب بوده است.
با این حال تحقیقات اخیر نشان می دهد که این ستاره به طور چشمگیری در حال از دست دادن جرم خود است.

اکنون ستاره شناسان دانشگاه بن معتقدند سوسو زدن ستاره و تغییر در اندازه و درخشندگی آن نشان دهنده کاهش جرم و در نتیجه افول این ستاره است.
اگرچه هم ترازی عجیب و غریب ستاره شمالی با قطب شمال موجب می شود فکر کنیم این ستاره در آسمان بی حرکت است اما ستاره شمالی در واقع سو سو می زند و اندازه و درخشندگی آن متغیر است.
این ستاره شناسان می گویند مدت زمان این سوسو و چشمک زدن می تواند نشان دهنده کاهش جرم این ستاره باشد.
نتایج این تحقیقات در نشریه EARTH Magazine منتشر شده است.

یک محقق علوم فضا، در مشاهدات علمی خود جریان گدازه مانندی را چون حلقه های طنابی مارپیچ در نزدیکی خط استوای مریخ مشاهده کرده است که برای نخستین بار ویژگی‌های زمین شناسی خارج از زمین را نشان می‌دهد.

ستاره‌شناسان با طرح نظریه‌ای عجیب، مدعی تاثیرگذاری ماه در غرق شدن کشتی تایتانیک شده‌اند.

به گفته محققان، سه ماه پیش از غرق شدن کشتی تایتانیک در 14 آوریل 1912، ماه در روز 12 ژانویه 1912 در نزدیکترین فاصله خود از زمین طی 1400 سال گذشته قرار داشته که منجر به تولید یک جزر و مد فوق‌العاده بالا و سست شدن ناوگان مرگباری از یخ‌توده‌ها شده بود.
این جزر و مد باعث رانش یخ‌توده‌ها از آبهای کم عمق لابرادو و نیوفاوندلند به میان دریا شده و خطوط کشتیرانی را انباشتند.
محدوده یخی در محل غرق شدن تایتانیک به قدری ضخیم بوده که کشتی‌های نجات در مسیر کمک به بازماندگان این فاجعه مجبور به کاهش سرعت خود شدند.
این رویداد یکبار برای همیشه به اجتماع نزدیکترین فاصله ماه از زمین در 1400 سال،‌ مواجهه نزدیک خورشید با زمین و یک جذر و مد با دامنه زیاد پرداخته بود.
به ادعای ستاره‌شناسان تمام این عوامل در بالا رفتن غیر عادی سطح دریا مشارکت داشته که به رانش یخ‌توده‌های به گل نشسته پرداخته و آنها را به سوی خطوط کشتیرانی در آتلانتیک شمالی هدایت کرده‌اند.
معمولا، یخ‌توده‌ها در جای خود باقی مانده و نمی‌توانند به سمت جنوب حرکت کنند؛ مگر این که به حد کافی آب و مجددا شناور شده یا این که یک جزر و مد بالا آنها را آزاد سازد.
یک یخ‌توده می‌تواند چندین بار در سفر خود به سمت جنوب در مناطقی گیر کند که ممکن است چندین سال به طول انجامد.

بزرگترین و درخشان ترین ماه کامل امسال، شب گذشته درحالی که این همسایه آسمانی ما از نزدیکترین مدار زمین عبور می کرد در نقاط مختلف جهان قابل مشاهده بود.

به گزارش خبرگزاری مهر، به دنبال نزدیک شدن ماه و قرار گرفتن آن در نقطه حضیض (نزدیکترین فاصله ماه به مدار زمین) جز و مد دریاها در سراسر دنیا افزایش یافت اما از سوی دیگر باورهای نادرست عامه مردم نیز درباره افزایش جرایم یا رفتارهای جنون آمیز همزمان با بزرگ شدن ماه قابل انکار نیست، مسئله ای که به کرات از سوی کارشناسان مورد تکذیب قرار گرفته است.

کارشناسان اظهار می دارند که این ماه کامل بیش از 14 درصد بزرگتر و بیش از 30 درصد روشن تر از سایر مواقع سال بوده است چرا که از 356 هزار کیلومتری زمین عبور کرده است که این فاصله 24 هزار کیلومتر نزدیک تر از میانگین این فاصله نسبت به زمین بوده است. فاصله ماه از زمین در طول سال متغیر است چرا که ماه یک مدار بیضی شکل و نه یک مدار دایره ای را طی می کند.

از این پدیده با عنوان حضیض ( نزدیکترین فاصله ماه به مدار زمین) یاد می شود اما ستاره شناسان اظهار می دارند که این رخداد آسمانی نسبتا غیر متداول است.

در روزهای پنجم و ششم ژوئن سال جاری (16 و 17 خرداد)، میلیون‌ها انسان در سراسر جهان می‌توانند در رویدادی که احتمالا دیگر در طول عمرشان اتفاق نخواهد افتاد، به مشاهده عبور سیاره ناهید از برابر خورشید بنشینند.
  این گذر حدود شش ساعت به طول خواهد انجامید و در طول آن، ناهید (زهره) مانند یک نقطه ریز سیاه در سطح خورشید دیده خواهد شد.
این رویداد در نوبت بعدی در سال 2117 اتفاق خواهد افتاد.
جی پاساچوف، ستاره شناس کالج ویلیام در مقاله‌ای در مجله جهان فیزیک به بررسی علم پشت این گذر ناهید و ارائه تاریخچه آن پرداخته است.

روز شنبه 16 اردیبهشت ماه، ساعت 15:35 بعد از ظهر به وقت گرینویچ ماه در بزرگترین حال خود از چشم ما قرار می‌گیرد و این ابرماه جزر و مد دریاهای سراسر سیاره را افزایش می‌دهد.

درحالی که ماه روز شنبه در نزدیک ترین نقطه مدار زمین قرار می گیرد نام مستعار ابر ماه برایش انتخاب شده و براساس اظهارات رصدگران این ابرماه در تاریخ تعیین شده 16 درصد روشن تر از سایر مواقع خواهد بود.

ماه کامل روز 16 اردیبهشت ماه 14 درصد بزرگتر و 30 درصد درخشان تر از تمام ماه های سال 2012 خواهد بود

تصویر ماه کامل از پشت کلیسای وارفیلد در بریتانیا

چین با ارسال دو ماهوراه ناوبری دیگر به فضا، گام دیگری به تکمیل شبکه ماهواره‌ای مکان‌یابی و ناوبری خود نزدیک شد.

این پرتابها، پروژه سیستم بیدو را که دسامبر سال گذشته توسط چین اجرایی شده بود، به 13 ماهواره رساند.
این کشور برای دستیابی به پوشش جهانی قصد دارد تا سال 2020 تعداد 35 ماهواره را در مدار مستقر کند.

محققان انگلیسی از آغاز تست موتور جدیدی خبر می‌دهند که امکان برخاستن فضاپیما از روی باند معمولی فرودگاه را فراهم می‌کند.

 پروژه Skylon طراحی وسیله نقلیه فضایی برای سفر به مدار زمین است که بتواند مانند هواپیما از روی باند فرودگاه برخاسته و بر زمین بنشیند.
اصلی‌ترین بخش پروژه شامل فناوری نوین طراحی موتور است. موتور Sabre در سرعت پایین مانند موتور جت هوا تنفس می‌کند، اما در ارتفاع بالا در جو با تغییر وضعیت به حالت راکت با سوخت اکسیژن تبدیل می‌شود.
«الن باند» مدیرعامل شرکت REL اعلام کرد: فناوری ابداعی در طراحی این موتور می‌تواند باعث به حداقل رساندن زمان پرواز هواپیما به اقصی نقاط جهان شود؛ همچنین امکان یک سفر فضایی با هواپیما و بدون نیاز به موشک‌های متداول محقق می‌شود.
مهندسان شرکت امیدوارند که این آزمایش بتواند باعث ترغیب سرمایه‌گذاران برای تأمین بودجه 400 میلیون دلاری این طرح و آغاز فاز نهایی پروژه شود.
فناوری طراحی موتور Sabre ماه جولای و همزمان با برگزاری نمایشگاه بین‌المللی هوایی فارنبورگ در معرض دید علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.