تصویر درخشان تلسکوپ فضایی هابل ناسا به نمایش مرکز خوشه کروی M4 پرداخته که از میان چندین کره درخشان سماوی که هر کدام یک کوره عظیم هسته‌ای هستند، شکار شده است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، M4 در فاصله 7200 سال نوری زمین و نسبتا نزدیک قرار داشته که آن را به یکی از اجسام اولیه برای پژوهش تبدیل کرده است.

نخستین نانوروبات‌های روی مریخ احتمالا به شکل ابری از غبار هوشمند خواهند بود که شامل روبات‌هایی به اندازه دانه شن با قابلیت حرکت به شکل توفان شن با استفاده از باد مریخی به عنوان محرک هستند.
کاوشگر مریخی کنجکاوی که روز دوشنبه در سیاره سرخ فرود آمد با برخورداری از 74 کیلوگرم محموله علمی به اندازه یک خودروی سواری است. استفاده از کاوشگرهایی با این مقیاس در سیارات دیگر به دلیل هزینه بالا و مصرف انرژی زیاد و محدودیت آنها ممکن نیست؛ از این رو محققان به دنبال ساخت دستگاه‌های نانوروبات ارزانتر در ابهاد یک میلیاردم کنجکاوی هستند.
یک فضاپیمای مداری به انتقال کپسولی از دانه‌های غبار بر روی مریخ می پردازد که از گرانش پایین این سیاره که 36 درصد گرانش زمین است برای حرکت بر روی بادهای مریخی استفاده خواهند کرد.

همان‌طور که برخی از دانش‌مندان می‌گویند دهه‌ی بعد، دهه‌ی ماده‌ی تاریک خواهد‌‌بود؛ تلاش برای یافتن این ماده‌ی اسرارآمیز، در این دهه منجر به رد یا قبول بعضی از مهمترین فرضیه‌هایی می‌شود که درباره ی ماهیت آن مطرح شده‌اند. اما اخترفیزیک‌دان‌هایی هم هستند که می‌گویند شاید تاکنون ستاره‌شناسان نشانه‌هایی از ماده‌ی تاریک در قلب که‌کشان راه‌شیری خودمان یافته‌باشند.

درک ساختار نزدیک‌ترین ستاره به زمین می‌تواند ما را در ‌پیش‌بینی فعالیت‌های خورشید یاری کند.

چرخه‌ی یازده‌ساله‌ی خورشیدی بین فعالیت شدید مغناطیسی،که شامل لکه‌های خورشیدی،تاج و شراره‌های خورشیدی می شود، ‌تا سکون نسبی آن، وقتی که چهره‌ی خورشید از لکه عاری می‌شود، نوسان می‌کند.تحقیقات جدید نشان می‌دهند که برخلاف همه‌ی این تلاطم‌ها، خورشید به طرز قابل توجهی شکل کروی خود را حفظ می‌کند. این یافته‌ی جدید دانشمندان را سر در گم کرده‌ است!

تیمی از محققان مؤسسه فناوری کالیفرنیا در یک گام بزرگ موفق به بازسازی پدیده‌ای در آزمایشگاه شدند که منجر به انفجار خورشیدی می‌شود.
به گزارش ایسنا، این محققان امیدوارند که کار آنها بتواند به پیش‌بینی‌های ارتقا یافته‌تر هواشناسی فضا و همچنین بهبود هشدارهای توفان‌های خورشیدی منجر شود.

کیهانشناسی استاندارد با دقتی بسیار، پیش بینی می کند که هیدروژن و هلیوم درست بعد از مهبانگ تولید شدند اما به نظر، پیش بینی لیتیوم راه درازی دارد. در نشریه Physical Review Letters، مقاله ای منتشر شده که می گوید صدها هزار سیاهچاله در کهکشان ما می توانند مقادیر چشمگیری لیتیوم تولید کنند زیرا ابر داغ ماده حول آن‌ها می تواند باعث همجوشی هسته‌ای شود. اگر مشاهدات این موضوع را تایید کنند، تشریح این که این همه لیتویم کجا رفتند، دشوارتر می‌شود.

نظریه کوانتوم پس از گذشت یک قرن از ابداع آن، هنوز یک شاهکار علمی تمام عیار است، ولی مشکل بزرگی در آن نهفته که باورش کمی سخت است: فیزیک‌دانان هنوز نمی دانند که چطور باید از آن استفاده کنند!
به نظر می رسد که یک قرن کافی نیست. صد سال پیش از این، اولین کنفرانس جهانی فیزیک در بروکسل بلژیک برگزار شد. موضوع عمده بحث این بود که با نظریه جدید و عجیب کوانتوم چکار می‌توان کرد؛ و این که آیا می‌توان آن را با تجربیات زندگی روزمره ترکیب کرد و به یک تعریف منطقی از جهان ما دست یافت یا خیر.

 پژوهشگران «شکل» پیچیده فوتون های منفرد را اندازه می گیرند که می تواند به راه های جدیدی از کدگذاری اطلاعات منجر شود. کدگذاری اطلاعات در فوتون های منفرد یکی از روش ها برای اطلاعات کاملا سری و محاسبات قدرتمند است، اما بازیابی کاملا اطلاعات اندکی مشکل است. پژوهشگران راهی را برای دقیق کردن اندازه گیری مجموعه ای از فوتون های منفرد ایجاد کرده اند؛ این فوتون ها در حالت های یکسان اما دلخواه قرار دارند. این روش امکان استفاده در انتقال داده توسط حالت های داخلی پیچیده نور دارد.
 

سازمان هوا فضای ایالات متحده، ناسا نتایج حاصل از بررسی های یکی از ماموریت های انقلابی خود را منتشر کرد که نشان می دهد، سیاره ما مطابق پیش بینی نظریه نسبیت انیشتین باعث ایجاد انحنا در فضا زمان می شود
به گزارش اسپیس فلایت ناو، ماهواره تحقیقاتی «گراویتی پراب بی» یا کاوشگر گرانشی B با کمک ژیروسکوپهای خود که با سرعت فوق العاده ای دوران می کردند، موفق شد نشان دهد که چگونه سیاره ما باعث ایجاد انحنایی جزیی در فضا زمان و در همسایگی خود سیاره ما می شود.

روش های «بالا به پایین» مرسوم برای ساخت نانوابزارها نقص های زیادی دارند. بنابراین علاقه به روش های «پایین به بالا» در حال رشد است، در این راهبردها هر جز به خودکار در کنار بقیه اجزا قرار می گیرد(خود-گردایش). اکنون دانشمندان روشی نوین برای تولید نانوسیم های ژرمانیوم توسعه داده اند که بر خلاف تلاش های سابق، می تواند مستقیما در طی ساخت و بدون نیاز به کاتالیزور فلزی برای القای خود-گردایش، روی ریزتراشه رشد کند.