به گزارش خبرگزاری مهر، قدمت مطالعه و مشاهده آسمان و ستاره ها توسط انسان به اندازه قدمت داستانهایی است که درباره این پدیده های طبیعی گفته می شود. اما شیوه ای که انسان با استفاده آن موفق به نفوذ در میان آسمان شد به 400 سال پیش زمانی که گالیله برای اولین بار تلسکوپ ابداعی خود را به سوی آسمان نشانه رفت باز می گردد.

سایت علمی پاپ ساینس به احترام چهارصدمین سالگرد تلسکوپ به معرفی 10 تلسکوپ برتر زمینی و آسمانی از ابتدا تا کنون پرداخته است.

تلسکوپ جمینی: دو رصد خانه دوقلوی نوری و مادون قرمز جمینی با وجود اینکه فاصله زیادی با یکدیگر دارند با کمک یکدیگر قادر به نفوذ به اعماق آسمان خواهند بود.

جمینی جنوبی در فاصله 2.7 کیلومتری آندس در شیلی و جمینی شمالی بر فراز آتش فشان مائونا کی در هاوایی که تلسکوپهای بیشماری را در خود جا داده است، واقع شده اند.
 

ساکنان نیمکره ی شمالی زمین مدتهاست که در حسرت ظهور دنباله داری زیبا و پرنور هستند تا زینت بخش آسمان نیمکره ی شمالی باشد. دنباله داری همچون مکنات (C2006/p1) که چند سا.ل پیش مناظر بسیار زیبایی در معرض دیدگان نیمکره ی جنوبی ها قرار داد 

هنگامی که دنباله دار النین (C/2010 X1) در دسامبر سال گذشته کشف شد پیش بینی می شد که  دست کم انتظار فراتر رفتن از حد دید چشم غیر مسلح را برآورده کند. خوب باید قبول کرد که نمی بایست انتظار ظهور مکنات یا هیل باپی دیگر میداشت اما ساکنان نیمکره شمالی اندکی از دیدن دنباله دارهای پرنور ناامید شده اند. پیش بینی می شد که مسیر النین در درون منظومه شمسی در نهایت به حضیض مداری با فاصله تنها 0/48 واحد نجومی در 10 سپتامبر امسال ختم شده و در نهایت با قرار گرفتن در فاصله 0/23 واحد نجومی از زمین در اواسط اکتبر در یک جهش سریع با درخشندگی مناسب به مدت چند هفته در آسمان صبحگاهی نمایان شود.

تلسکوپ بزرگترین تصمیم بک اخترشاس آماتور به شمار می آید. امیدواریم اولین تلسکوپی که می خرید تلسکوپی باشد که بیشتر از همه از آن استفاه کنید. تلسکوپی که خاطرات زیادی با آن دارید، تلسکوپی که بتوانید آن را به فرزندانتان بدهید.

شاید برخورد زمین با یک سیاهچاله در نگاه اول یک سناریوی آخرالزمانی تمام و کمال به نظر برسد. اما طبق نظر گروهی از محققان که برای پیش بینی نتیجه ی چنین اتفاقی از مدل های کامپیوتری بهره جسته اند برخورد یک سیاهچاله ی کهن کوچک که کوتاه مدتی پس از بیگ بنگ به وجود آمده است احتمالا تاثیر زیادی بر روی زمین نخواهد گذاشت! چنانچه چنین سیاهچاله هایی وجود داشته باشند، احتمالا آنها بخشی از ماده ی تاریک کهکشان ها را تشکیل خواهند داد. این نوع خاص از سیاهچاله ها بسیار متفاوت تر از سیاهچاله هایی که اکنون می شناسیم هستند، آنها جرمی در حد یک سیارک داشته ولی اندازه ی آنها تنها در حد هسته ی اتم است

مجله نشنال جغرافی این هفته با ارائه تصاویری از دونات گردو خاکی، هلال آتشین، سایه ماه روی زمین، مهمانی در راه شیری به معرفی بهترین تصاویر نجومی پرداخته است.
 گزارش خبرگزاری مهر، همانند هفته های گذشته مجله نشنال جغرافی گزارشی از زیباترین تصاویر نجومی هفته را منتشر کرد.
دنبال کردن سایه ماه
تصویر سایه ماه که بخشی از شمال اقیانوس آرام را طی کسوف سالانه خورشیدی تاریک کرده توسط ماهواره های هواشناسی ژاپن گرفته شده است. به رغم اینکه در این تصور سایه ماه بسیار کوچک و مختصر به چشم می رسد، درحقیقت ماه اندکی بزرگتر از یک چهارم اندازه زمین است.

نیل آرمسترانگ، نخستین انسانی که بر روی ماه گام برداشته، در یک مصاحبه نادر به کوبیدن نظریه پردازان توطئه پرداخته که سفر وی را به سطح ماه باور ندارند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این فضانورد منزوی تصمیم گرفت تا به صحبت در مورد ماموریت خود با یک منبع غیر عادی که یک مجله حسابداری استرالیایی بوده بپردازد.

محققان اعلام کردند که کشف مولکولهای آلی به عنوان ترکیباتی که در زمین به حیات نسبت داده می‌شود در شهاب سنگهای مریخی می‌تواند نشانه فعالیت زیستی در این سیاره قرمز رنگ باشد.
به گزارش خبرگزاری مهر، مولکولهای آلی مواد خام کربن محور هستند که بخش اصلی حیات را چون پروتئینها و DNA تشکیل داده است. این ترکیبات آلی در شهاب سنگهای مریخی پیدا شده است.
این درحالی است که به دنبال این کشف دانشمندان بحث عمیقی برسر چیستی ماهیت این مولکولهای آلی به راه انداخته و اظهار می دارند که این مولکوها یا می تواند نشانه حیات در مریخ باشد، یا صرفاً ارگانیسمهایی هستند که پس از ورود به زمین وارد این شهاب سنگها شده اند.

دانشمندان رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا که چشم فضایی خیره شده به سمت خورشید است، راه جدیدی برای نگاه کردن به ستاره‌ای یافته‌اند که به سیاره ما گرما می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری مهر، این تصویر از رنگهای آبی و قهوه ای سطح درحال جوشش ستاره خورشید با دمای حدود 600 درجه سانتی گراد است که از طریق طول موجی رصد شده که فعالیت همیشگی آن را برجسته کرده است.
اسکات وسینر از مرکز فضایی گودارد گفت: هیچ علمی در پس این تصویر نیست، بلکه تنها زیبایی آن بوده که حائز اهمیت است.