مقامات روسی اعلام کردند پس از ناکامی ماموریت فوبوس گرانت برای سفر به مریخ، آژانس فضایی روسیه مامور شده است تا نمونه دیگری از این فضاپیما را برای پنجره پرتاب بعدی در سال 2013 ساخته و پرتاب کنند.

ماموریت فوبوس گرانت با هدف بازگرداندن نمونه از قمر فوبوس مریخ در 8 نوامبر 2011 به فضا پرتاب شد. اما به دلیل عملکرد نامناسب مرحله دوم پرتابگرش، در مدار زمین باقی ماند و پس از مدتی ارتباط با آن قطع شد. هر چند تلاش هایی برای راه اندازی مجدد این فضاپیما انجام شد، اما متاسفانه نتیجه ای دربر نداشت. این فضاپیمای 163 میلیون دلاری ماه بعدی در جو زمین سقوط کرده و از بین می رود.

سی امین گروه از سرنشینان ایستگاه فضایی بین المللی شامگاه دیروز 21 دسامبر 2011 از پایگاه فضایی بایکانور قزاقستان رهسپار فضا شدند. در این پرواز فضانوردان اولگ کونونکو، دان پتیت و آندره کویی پرز سوار بر ناو کیهانی سایوز TMA-03M در ساعت 19:16 به وقت محلی به سوی ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شدند.

کاوشگر دان موفق به ارسال نخستین تصاویر از ارتفاع نزدیک از سطح سیارک وستا شد. این تصاویر طی یک ماه گذشته به زمین ارسال شده و جزئیات زیادی از عوارض سطحی این سیارک را به نمایش گذاشته است. کاوشکر دان این تصاویر را از ارتفاعی در حدود 200 کیلومتری از سطح سیارک وستا گرفته است. در عکس های گرفته شده توسط دوربین نقشه بردار دان پستی ها و بلندی های سیارک وستا به وضوح دیده می شود. این کاوشگر ضمن تصویربرداری، به وسیله ابزارهای مختلف خود به بررسی میدان مغناطیسی وستا و برخی از ویژگی های فیزیکی آن پرداخته است. به واسطه این بررسی ها، دانشمندان قادر خواهند بود، علاوه بر شناخت سطح سیارک به ساختار درونی آن نیز پی ببرند.

مطالعه سیارک ها می تواند اطلاعاتی پیرامون گذشته منظومه شمسی و چگونگی شکل گیری آن در اختیار دانشمندان قرار دهد.

ماموریت دان در سال 2007 با هدف کاوش سیارک های سرس و وستا توسط آزمایشگاه جت پیشران ناسا توسط پرتابگر دلتا 2 به فضا پرتاب شد.

نويسنده: محمد رضا رضایی

دان بوربانک فرمانده ایستگاه فضایی بین المللی تصاویری زیبا از دنباله دار لوجوی در افق جو زمین در ارتفاع 386 کیلومتری عکاسی کرد. در ادامه شما را به دیدن گالری این تصاویر جلب می کنیم:

برای دیدن ادامه ی عکس ها به ادامه مطلب بروید

منبع:آسمان شب

فضانوردان ایستگاه بین المللی فضایی دیروز شنبه 6 خرداد ماه ، یک روز پس از ورود نخستین کپسول فضایی خصوصی وارد آن شدند.
به گزارش خبرگزاری مهر، دونالت پتیت نخستین فضانوردی بود که وارد کپسول فضایی دراگون شد و حس آن را چون یک اتومبیل نو توصیف کرد.

اولگ کونوننکو فرمانده ایستگاه بین المللی فضایی در سمت راست و دان پتیت مهندس پرواز در سمت چپ باز شدن موفقیت آمیز کپسول فضایی دراگون را علامت می دهند

ک نوجوان 16 ساله موفق به حل معمایی شده که جهان ریاضیات را برای بیش از 350 سال درگیر خود کرده بود.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،‌ شوریا ری پس از حل مسائلی که اسحاق نیوتن طراحی کرده بود، به عنوان یک نابغه شناخته شده است.
این دانش‌آموز هندی ساکن آلمان موفق به حل نظریه دینامیک ذره بنیادی شده که فیزیکدانان پیش از آن تنها با رایانه‌های قدرتمند قادر به محاسبه آن بودند.
راه‌حلهای وی بدین معنی است که دانشمندان اکنون می‌توانند مسیر پروازی یک توپ پرتاب شده را محاسبه و سپس چگونگی برخورد آن آن با دیوار و بازگشت آن را پیش‌بینی کنند.
شوریا ری پس از یک اردوی مدرسه به دانشگاه درسدن با این مسائل روبرو شد که استادان آنجا مدعی غیرقابل رمزگشایی بودن آنها بودند.
ری در این مورد توضیح داد: در آن زمان بود که من از خودم پرسیدم: چرا که نه؟ فکر می‌کنم این تنها یک نوع سادگی دانش‌آموزی بود که باور نداشتم راه‌حلی وجود نداشته باشد.
وی در سن شش سالگی شروع به حل معادلات پیچیده کرده ولی خود را نابغه نمی‌داند.
وی در سالهای کودکی از طریق پدر خود با مسائل حساب و ریاضی آشنا شد. ری چهار سال پیش از کلکته به آلمان مهاجرت کرده است. هوش وی به زودی در مدرسه مورد شناسایی قرار گرفته و دو سال جهش کرد.

شاید هیچ چیز در دنیای فیزیک همانند سیاهچاله ها اسرارآمیز نباشد، پدیده هایی کیهانی که همه چیز را به درون خود می کشند و حتی زمان را نیز در دل خود متوقف می سازند. بنابراین حتماً برایتان جالب خواهد بود که بدانید واژه سیاهچاله توسط کدام فیزیکدان پا به عرصه فیزیک گذاشت. این فیزیکدان کسی نبود جز جان ویلر (John Archibald Wheeler). جان ویلر، یکی از آخرین بازماندگان نسل فیزیکدانانی است که مستقیم با اینشتین همکاری داشته اند.
در واقع ویلر را می توان ادامه دهنده راه اینشتین در دست یابی به نظریه میدان واحد در فیزیک محسوب کرد. جان ویلر در نهم جولای 1911 در  شهر جکسونویل فلوریدا دیده به جهان گشود. 22 سال بیشتر نداشت که دکترای خود را از دانشگاه معروف جان هاپکینز امریکا دریافت کرد. او نزدیک به چهل سال تمام، استاد فیزیک دانشگاه پرینستون بود. او همچنین مدتی را در دانشگاه تگزاس در آستین سپری کرد.ویلر برخلاف اغلب دانشگاهیان آن دوران، در کنار تحقیق، اهمیت بسیار زیادی برای تدریس و آموزش نیز قائل بود.
روش تدریس ویلر مملو از خلاقیت، تخیل و ابتکار بود تاجایی که می توان او را علاوه بر یک فیزیکدان فوق العاده، یکی از شاخص ترین چهره ها در عرصه آموزش فیزیک نیز محسوب کرد. شاید به همین دلیل بود که فیزیکدانان بزرگی نظیر ریچارد فاینمن ، کیپ ثورن (Kip Thorne) ، چارلز میسنر ، رابرت والد ، جاکوب بکنستین ، هیو اورت  نزد او پرورش یافتند. ویلر در سال 1957، تعمیم نظریه نسبیت عام را آغاز کرد و بدین ترتیب از پدیده حیرت انگیز دیگری در پهنه کیهان پرده برداشت؛ کرمچاله ها. کرمچاله ها تونل هایی فضازمانی هستند که بخشی از جهان را به صورت میان بر به بخشی دیگر از آن متصل می کنند.
کرمچاله ها حتی می توانند با اتصال یک لحظه زمانی به لحظه ای دیگر در گذشته یا آینده، نقش ماشین زمان را ایفا کنند. از آن عجیب تر آنکه کرمچاله ها ممکن است کانال هایی برای خروج از این جهان و ورود به جهان های دیگر باشند. ویلر در یک سخنرانی عمومی در سال 1967 برای نخستین بار واژه «سیاهچاله» را به جهان فیزیک معرفی کرد. در ضمن، ویلر را می توان جزء یکی از پیشگامان نظریه گرانش کوانتومی به حساب آورد.
او زمانی در جمله مشهوری چنین گفت؛ «در کائنات چیزی جز فضازمان وجود ندارد. ماده، بار الکتریکی، الکترومغناطیس و تمامی میدان های دیگر همگی صرفاً تجلیاتی از همین فضازمان هستند.» جالب اینجا است که جدیدترین دستاوردهای فیزیکدانان در عرصه گرانش کوانتومی، این سخن ویلر را که مدت ها پیش بیان شده بود، تایید می کند. اگر چنین باشد باید گفت که ما حقیقتاً با تمامی کائنات یگانه ایم.