ستاره شناس انگلیسی که از سال 1819 وارد دانشگاه کمبریج شد و توانایی خود در ریاضیا ت را به نمایش گذاشت، به درجه استادی رسید و در سن 26 سالگی نیز به درجه استادی ستاره شناسی نائل آمد و از آنجا بود که از کمبریج به گرینویچ منتقل شد. در سال 1835 به عنوان هفتمین ستاره شناس سلطنتی انتخاب شد تا سال 1881 که بازنشسته گردید در رصدخانه گرینویچ مشغول به کار بود. علاقه او استانداردسازی در ستاره شناسی موقعیتی بود. او در جهت بر طرف کردن ابیراهی (خطا) آستیگماتیسم که چشم‌های خود نیز از آن رنج می‌برد اقدامات و مطالعات مفیدی داشت. قرص ایری هم به پاس خدمات و افتخارات او دارای چنین نامی شده است. او و همکارانش در رصدخانه گرینویچ به محاسبه چگالی زمین، جرم سیاره مشتری، محاسبه مدار دنباله دارها، فهرست بندی ستارگان، محاسبه حرکت ماه، بررسی پدیده‌های مربوط به عبور زهره وگرفتگی‌های ماه و خورشید با دقت زیاد اقدام نمود وهمین اندازه گیری‌های دقیق موجب شد که زمان متوسط گرینویچ در سال 1880 به عنوان مبدا زمان در انگلیس و سپس در کل دنیا مورد قبول واقع شود. یکی از ایرادهایی که به او گرفته شده همکاری نکردن با John Couch می باشد که منجر به تاخیر در کشف نپتون تا سال 1846 شده است.

آرتور چارلز کلارک نویسنده ی انگلیسی داستان های علمی تخیلی است که او را به عنوان پدر ماهواره ی مخابراتی جهانی می شناسند در اکتبر ۱۹۴۵نظریاتش را در مورد بر قراری ارتباط از طریق ماهواره در مجله ی وایرلس ورلد (جهان بیسیم )منتشر شد .۲۰ سال بعد هنگامی که تصاویر تلویزیونی زنده در سراسر جهان پخش و تماس های سریع بین المللی از طریق تلفن برای همه میسر شد نظریاتش به حقیقت پیوست کلارک نویسنده ی بیش از ۵۰ کتاب تخیلی و غیر تخیلی است . مشهورترین اثرش کتاب اودیسه ۲۰۰۱است که فیلم ساخته شده بر اساس آن نیز از شهرت زیادی برخوردار است.

نیل آرمسترانگ فضا نورد ارشد و فرمانده ی آپولو۱۱ در ژوئیه سال۱۹۶۹بر سطح ماه قدم گذارد او نخستین انسانی بود که بر روی جسم آسمانی بجز کره ی زمین به راه پیمایی پرداخت راهپیمایی وی بر سطح ماه که در ابتدای آن این جمله ی معروف را ادا کرد (این گامی کوچک برای یک مرد و جهشی عظیم برای بشریت است )این یکی از مهمترین رویداد های تاریخ بشر بود آرمسترانگ به عنوان یک قهرمان جهانی به زمین بازگشت و پس از گذشت تقریبا ۳ دهه از این رویداد هنوز نام وی در جهان شناخته شده است یک گودال شهاب سنگی در نزدیکی فرود سفینه برماه به افتخار دست آورد وی آرمسترانگ نام گرفته است.

یوری گاگارین فضانورد روسی اولین کسی است که به فضا سفر کرده است در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱فضا پیمای وی که وستوک ۱ نام داشت یک دور کامل او را در مدار زمین گرداند . این سفر ۱۰۸دقیقه ای که وی حدود ۴۰۰۰۰کیلومتر (۲۵۰۰۰)مایل را در این مدت پیمود تنها سفر فضایی وی می باشد بعد از پرواز فضایی وی شهرت بین المللی یافت وبه یک قهرمان تبدیل شد او نشانه های افتخار زیادی را در یافت کرد بویژه اینکه اسم شهر زادگاهش گاتسک که در نزدیکی مسکو قرار دارد تغییر یافت گاگارین در سال ۱۹۶۸در یک سانحه ی شدید هوایی هنگامیکه برای پرواز دیگری آموزش می دید به طرز فجیعی کشته شد.

جان دایرستاره شناس در دانمارک متولد شد و در سال 1874 برای کار در رصدخانه ی بزرگ لرد راسل به ایرلند مهاجرت کرد،رصدخانه ای که با تلسکوپ عظیم 72 اینچی اش از زمان تکمیل تا تخریب آن دقیقا قبل از جنگ جهانی اول بزرگترین تلسکوپ جهان بوده است.

درایر در طول رصدهایش به این نکته دست یافت که دیگر زمان به روز رسانی فهرست سر جان هرشل(GC) یا کاتالوگ عمومی سحابی ها که در سال 1864 منتشر شده بود،فرارسیده است.تنها یک دهه بعد از انتشار کاتالوگ عمومی تعداد بسیار زیادی سحابی و کهکشان کشف شده بودند و تعداد زیادی از لیست های مختلف در حال ارائه بودند،بنابراین تهیه یک لیست رصدی برای چک کردن این موضوع که آیا جرم تازه یافت شده قبلا ثبت شده است یا نه،کار بسیار مشکل و وقت گیری بود.

او یک لیست مکمل برای فهرستGC شامل 1000 جرم جدید را در سال 1878 و فهرستی دیگر را در سال 1886 پیشنهاد داد که جامعه منجمان سلطنتی آن را به نام NGC یا فهرست عمومی جدید اجرام غیر ستاره ای،جایگزین فهرست GC کرد.

ستاره شناس آمریکایی که در سوریه متولد شد. او از سال 1923 تا 1946 مدیر رصد خانه ویلسون بود. او به مطالعه طیف خورشید و ستارگان پرداخت و با تخصصی که در روشهای اسپکتروسکوپی در تعیین سرعت شعاعی ستارگان کسب کرده بود به تهیه جدولی از سرعت شعاعی 7000 ستاره و قدر مطلق 6000 ستاره دیگر پرداخت. او نشان داد که شدت سنجی خطوط طیفی می تواند به عنوان معیاری برای تعیین قدر مطلق ستارگان غول، ستاره های رشته اصلی و کوتوله های سفید در نظر گرفته شود و بر همین مبنا بود که توانست همدم ستاره شعرای یمانی یعنی اولین کوتوله سفید را در سال 1915 کشف کند. کشف این ستاره بعنوان یکی از موارد تایید نسبیت انشتین به حساب می آید. او کشف کرد که جو زهره اغلب از دی اکسید کربن تشکیل شده و در محیط بین ستاره ای نیز مولکولهای CH , CN وجود دارد.او در طراحی تلسکوپ 5 متری رصد خانه مونت پالومار هم نقش ارزنده ای ایفا نمود.

روش ابداعی او در اختلاف منظر طیفی به اندازه گیری فواصل ستاره هایی که فاصله آنها به کمک اختلاف منظر مثلثاتی قابل اندازه گیری نبود منجر شد.

(1968-1882) ستاره شناس آمریکایی که بین سالهای 1908 تا 1948 کارمند رصدخانه مونت ویلسون بود .درسال 1913 یک میدان مغناطیسی ضعیف را در خورشید کشف کرد ودر سال 1948 بود که توانست تغییرات این میدان باگذشت زمان را نشان دهد.او با کمک فرزندش توانست دستگاهی برای اندازه گیری شدت میدان مغناطیسی ستاره ها اختراع کند.تاسال 1958 وجود میدان مغناطیسی های بسیارقویتر ازخورشید را در چندین ستاره کشف نمود.او از دارندگان مدال ستاره شناسی بروس می باشد.

دانشمند فرانسوی که به مطالعات قطبیت نور علاقه مند بود و پلاری اسکوپ (قطبیت سنج) را اختراع نمود. با مشاهده دنباله دار هالی(عکس )در عبور سال 1835 اثبات کرد که دنباله‌دارها از خود نوری ندارند فقط نور خورشید رابازتاب می‌کنند. در گرفتگی خورشید در سال 1842 به آزمایش درباره قطبیت نور خورشید پرداخت و کشف کرد که سطح خورشید گازی است. مدیر رصدخانه پاریس بود و Urbian Leverrier را دعوت کرد تا به بررسی دلایل انحراف سیاره اورانوس بپردازد، مسئله‌ای که بعدها به کشف نپتون منجر شد. او به تعریف نصف‌النهار پاریس پرداخت. این نصف النهار تا مدت‌ها مورد استفاده دریانوردان فرانسوی بود تا اینکه از سال 1۸84 نصف‌النهار گرینویچ جایگزین آن شد.او به وجود حیات در سراسر منظومه شمسی معتقد بود. نام یکی از حفره‌های ماه به افتخار او آراگو نامیده شده است.

عکس هایی از این دانشمند (عکسی از ادوین هابل 1  و عکسی از ادوین هابل 2 )

ادوین هابل یک اخترشناس آمریکایی بود که ابتدا در آکسفورد به تحصیل حقوق پرداخت و سپس به اخترشناسی روی آورد و از 1914 تا 1917 میلادی در رصدخانه یرکیز مشغول به کار شد.جنگ جهانی اول وقفه ای در کارش پدید آورد و متعاقب آن در رصدخانه ماونت ویلسون به کمک تلسکوپ صد اینچی به انجام رصدهای آسمانی و پژوهشهای نجومی پرداخت.
وی علاقه خاصی به سحابیها داشت و در سال 1924 میلادی با بزرگترین تلسکوپ آن زمان ستارگان درون سحابی آندرومدا را کشف کرد. از آن پس نیز تحقیقات خود را در این زمینه ادامه داد و ثابت کرد که تعدادی از ستارگان از نوع متغییرهای قیفاووسی هستند. هابل با استفاده از قانون دوره تناوب- درخشندگی فاصله سحابی آندرومدا تا زمین را استنتاج کرد و به این ترتیب مطالعه درباره جهان ماورای کهکشان را بنیاد نهاد و برای نخستین بار وجود اجرام سماوی برون کهکشانی را اعلام داشت..در سال ۱۹۳۲ موفق شد تا یک خوشهٔ کروی را در خارج از کهکشان راه شیری و درM31کشف کند و ثابت کرد که این جرم آسمانی کهکشانی مثل کهکشان ماست او این اجرام را "جهان‌های جزیره ای" نامیده بود. وی درصدد برآمد تا کهکشانها را از روی شکل و از نظر تحول احتمالی طبقه بندی کند. بزرگترین نتیجه ای که از این کار به دست آورد تحلیلی بود که در سال 1929 میلادی درباره سرعتهای دور شدن یا نزدیک شدن آنها و انبساط جهان به عمل آورد.

هابل از طریق مشاهدات خود و بررسی انتقال به سرخ کهکشانها و مقایسهٔ آنها با یکدیگر به این نتیجه رسید که "کهکشان‌های دورتر با سرعت بیشتری در حال دور شدن هستند." این نتیجه را امروز به عنوان "قانون هابل" می‌شناسیم.

به پاس خدمات و تلاشهای علمی ادوین هابل در اخترشناسی و بویژه کیهان شناسی، ۳۰ سال بعد از مرگش، اولین تلسکوپ فضایی تاریخ را به یاد او "تلسکوپ هابل" نامیدند.

یک ستاره شناس بزرگ رصدی آمریکایی...در حالی که هنوز یک ستاره شناس غیر حرفه ای بود توانست 8 عدد دنباله دار کشف کند.در سال 1887 به کار در رصدخانه lick مشغول شد وبا کمک تلسکوپ شکستی 90 سانتی آنجا شفاف بودن حلقه c زحل وقمر آمالته آ را کشف کرد.بعد از چند سال به رصدخانه یرکز منتقل شد او به توصیف سحابی های تاریک پرداخت و در عکسبرداری نجومی نیز مهارت خاصی داشته و به نقشه برداری از کهکشان راه شیری پرداخت. او ستاره ای که اکنون با نام ستاره بارنارد می شود را نیز کشف کرد .این ستاره از سریعترین ستاره های آسمان است.