ستاره‌شناسان آمریکایی موفق به کشف کهکشانی در فاصله 7 میلیارد سال نوری از زمین شده‌اند که نامرئی بوده و احتمال می‌دهند که از ماده تاریک تشکیل شده باشد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران، این کهکشان که هیچ گونه نوری را از خود ساطع نمی‌کند، بسیار کوچک بوده و به عنوان قمر یک کهکشان بزرگتر به دور آن می‌چرخد.

اگرچه تلسکوپ‌ها قادر به دیدن این کهکشان کوتوله نیستند، اما نیروی گرانش ناشی از آن هر گونه نوری که نزدیک می‌شود را منحرف می کند.

دانشمندان عقیده دارند ماده تاریک 98 درصد بافت موجود در کیهان را تشکیل می‌دهد که قابل مشاهده نیست.

در حالي كه چين قصد دارد اولين سكنه جديدترين آزمايشگاه فضايي خود را به فضا بفرستد، كاوشگرهاي جديد ناسا نيز به ماه و سياره مريخ وارد خواهند شد. سايت «اسپيس» در گزارشي به 12 ماموريت قابل پيش‌بيني سال 2012 اشاره كرده است.

پرتاب اولين فضاپيماي تجاري به ايستگاه فضايي بين‌المللي

در پي پايان برنامه 30 ساله شاتل، ناسا به تشويق شركتهاي خصوصي براي ساخت فضاپيماهايي پرداخته كه قادر به ارسال محموله و سكنه به ايستگاه فضايي هستند.

نشریه نشنال جئوگرافی به رسم هر سال در ماه های پایانی سال، تصاویر برتر خود را در زمینه های نجوم، محیط زیست، ابداعات و اکتشافات منتشر می کند. در ادامه برترین تصاویر نجومی سال 2011 را به روایت نشنال جئوگرافی مشاهده می کنید:

شاتل فضایی اندیور

منظره ای از مخزن بار خالی شاتل اندیور بر فراز روشنی های شهرهای زمین، این تصویر طی آخرین ماموریت شاتل اندیور به ایستگاه فضایی بین المللی به ثبت رسیده است

ماهی مرکب ماداگاسکار

رودخانه "بتسیبوکا" در شمال ماداگاسکار که در این تصویر بیشتر به یک ماهی مرکب رنگارنگ شباهت دارد به سوی خلیج "بومبتوکا" جریان دارد و در مقابل کانال موزامبیک را خالی می کند، این تصویر ماهواره ای توسط آژانس فضایی اروپا از رودخانه به ثبت رسیده است، رنگهای موجود در میان شاخه های این ماهی مرکب ناشی از رسوبات بارانهای شدید در این منطقه است

ستاره شناسان موسسه ماکس پلانک با استفاده از تلسکوپ VLT رصدخانه جنوبی اروپا (اسو) واقع در شیلی موفق شدند برای اولین بار چنین رویدادی را رصد کنند.

نتایج این کشف که قرار است در شماره 5 ژانویه 2012 مجله نیچر منتشر شود، ثمره برنامه 20 ساله ای است که در طول آن تلسکوپهای اسو حرکت ستارگان پیرامون این سیاه چاله فوق عظیم مرکز کهکشان ما را رصد کرده اند.

در سال 2003 يك تيم از محققان دانشگاه كانزاس به ارائه طرحي پرداختند كه در آن يك انفجار پرتو گاما در فاصله چند هزار سال نوري از زمين منجر به انقراض جمعي در 440 ميليون سال قبل بر روي زمين شده است؛ اما هيچ گواهي براي آن ثابت نشده است.

از آنجايي كه اين انفجارها در زماني رخ مي‌دهند كه يك ستاره منفجر شده يا دو ستاره با هم تركيب مي‌شوند، پيدا كردن مقصر بسيار سخت مي‌شود.

به گفته محققان موسسه فيزيك اتمي ماكس‌پلانك در آلمان، در صورتي مي‌توان نشانه‌اي براي ثابت كردن جريان پيدا كرد كه اين انفجار در يك خوشه ستاره‌يي ميزبان ستاره‌هاي مرده‌اي كه با هم ادغام مي‌شوند،‌ رخ بدهد.

بر اساس تعداد خوشه‌هاي ستاره‌يي در كهكشان راه شيري و نرخ انفجارهاي اشعه گاما در آنها، ‌اين محققان به اين باور رسيده‌اند كه احتمالا يكي از آنها در فاصله‌ نزديكي از زمين در ميلياردها سال قبل منفجر شده است.

ماموريت فضايي Gaia سازمان فضايي اروپا كه قرار است در سال 2013 به فضا پرتاب شده و به ارائه نقشه ستارگان بپردازد، ‌مي‌تواند خوشه ستاره‌اي مقصر را در فضا پيگيري كند. گايا به تعيين موقعيت و سرعت اين خوشه‌ها مي پردازد تا رويدادهاي نزديك به انقراض زمين مشخص شوند.

نام این خوشه به زبان اسپانیایی به معنی "خوشه کهکشان چاق" و نام رسمی آن ACT-CL J0102-4915 است که در فاصله هفت میلیارد سال نوری از زمین، در دوره ای که جهان نیمی از سن کنونی خود را داشته قرار گرفته است. جهان اکنون 13.7 میلیارد سال سن دارد.

این کهکشان غول پیکر جرمی دو کوادریلیون (2,000,000,000,000,000) برابر خورشید دارد و از این رو عظیم ترین خوشه ای است که تا کنون در دورافتاده ترین بخش از جهان هستی شناسایی شده است.

یک خوشه کهکشانی غول پیکر

تمامی این چهار سیاره بیگانه که با نام "مشتری داع" شناخته می شوند، سیاره های گازی عظیمی هستند که با فاصله ای بسیار نزدیک در ستاره خود در حرکتند.

مدار آنها کاملا در راستای مدار زمین قرار گرفته است و از این رو زمانی که از برابر ستاره های میزبان خود عبور می کنند نور دریافت شده زمین از این ستاره ها را مسدود می کنند. ردیابی این نوسان نوری شیوه ردیابی است که "شیوه عبور" نامیده می شود.

بیگ‌بنگ یكی از نظریات خلقت عالم است كه طبق آن عالم در اثر یك انفجار بزرگ به وجود آمده و دائما در حال گسترش می‌باشد. چنانچه ضریب چگالی عالم كمتر از یك باشد، روزی این گسترش متوقف خواهد شد و عالم به سمت داخل فروریزش خواهد نمود، اما از آنجاییكه ضریب چگالی عالم، طبق آخرین برآوردها حدود یك تخمین زده شده است، پیش‌بینی می‌شود، شتاب دور شدن اجزای عالم از یكدیگر، زمانی متوقف گردد و عالم به حالت پایداری برسد.

در سال ۱۹۸۴ یک فیزیکدان آمریکایی به نام رابرت ال فوروارد نظریه‌ای برای استفاده از مدارهای فضایی جدید ارائه نمود که نام‌های گوناگونی همچون مدارهای شناور، مدارهای غیر کپلری یا مدارهای جابجا شده بر خود دیده است. در آن زمان مجامع علمی دنیا استفاده از این مدار فضایی جدید را غیر ممکن ارزیابی نمودند.  اما اکنون و پس از ۲۵ سال، محاسبات مهندسان آزمایشگاه مفاهیم پیشرفته فضایی در دانشگاه استراث‌کلاید نشان می‌دهد که ایده فوروارد عملی است. دکتر فوروارد که در سال ۲۰۰۲ از دنیا رفته است، معتقد بود که می‌توان با ترفندهایی صفحه مداری مشابه مدار زمین ثابت (ژئوسنکرون) در دو سمت شمال یا جنوب صفحه استوای سماوی به دست آورد. به این ترتیب قادر خواهیم بود به تقاضای روزافزون برای دست‌یابی به نقاط جدید مداری در این مدار منحصر به فرد پاسخ دهیم.

دکتر فوردارد معتقد بود که می‌توان ماهواره‌های مخابراتی را روی یک مدار دقیقا مشابه مدار زمین ثابت اما به موازات آن و به فاصله اندکی حدود ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در شمال یا جنوب صفحه استوایی قرار داد. اما از آنجا که چنین مداری غیر کپلری است و به عبارت دیگر از تعادل دینامیکی ناشی از نیروی گرانش تبعیت نمی‌کند، باید دائماً با صرف نیروی  اندکی آن را در وضعیت از پیش تعریف شده نگه داشت. پیشنهاد مشخص دکتر فوروارد در آن زمان استفاده از بادبانهای خورشیدی بود.