محققان در رصدخانه پارانال شیلی با مرتبط کردن چهار تلسکوپ VLT موفق شدند بزرگترین تلسکوپ نوری جهان را به قطر 130 متر بسازند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، تلاش محققان این مرکز ماه مارس سال گذشته برای ساخت این تلسکوپ نوری عظیم با شکست مواجه شده بود.

محققان امیدوارند با مرتبط کردن هر چهار بخش تلسکوپ‌های VLT و ساخت بزرگترین آینه مجازی جهان، جزئیات بیشتر و دقیق‌تری از کیهان بدست آورند.

با انجام فرایند مرتبط کردن تلسکوپ‌های مجزا به هم "اینترفرومتری"، تلسکوپ VLT عنوان بزرگترین تلسکوپ نوری روی زمین را از آن خود کرد.

در کنار ساخت آینه مجازی غول‌پیکر، "اینترفرومتری" باعث بهبود چشمگیر وضوح و قدرت تفکیک فضایی تلسکوپ شد.

تلسکوپ VLT یکی از مجموعه تلسکوپ‌هایی است که توسط رصدخانه جنوبی اروپا (Eso) در صحرای آتاکاما شیلی ساخته شده است.

رصدخانه جنوبی اروپا یک مرکز تحقیقاتی بین‌المللی است که 15 کشور جهان در آن عضویت دارند.

در جهشی تاریخی، جسورترین چترباز جهان قصد دارد از بالنی در لبه فضا به سوی زمین بپرد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، فلیکس «بائومگارتنر» 42 ساله امیدوار است بتواند در این حرکت، رکورد جهانی ارتفاع را که از 50 سال پیش تا کنون تغییر نکرده، بشکند.

«بائومگارتنر» قصد دارد از ارتفاع 36.5 کیلومتری از روی یک بالن هواشناسی پر از هلیوم به پایین بپرد.

دانشمند MIT رقابتی با جایزه 100 هزار دلاری را راه اندازی کرده است تا از منتقدان نظریه رایانش کوانتومی بخواهد امکان ناپذیر بودن نظریه "رایانش کوانتومی مقیاس پذیر" را به اثبات برسانند.

به گزارش خبرگزاری مهر، "اسکات آرونسون" دانشمند علوم رایانش کوانتومی در MIT رقابتی را برای تمامی انکار کننده های رایانش کوانتومی ارائه کرده است، تنها کافی است فردی ثابت کند که "رایانش کوانتومی مقیاس پذیر" در جهان فیزیکی غیر ممکن است، در این صورت آرونسون جایزه نقدی برابر 100 هزار دلار را به برنده اهدا خواهد کرد.

دانشمندان دانشگاه کورنل در حال بررسی چگونگی تغذیه فضانوردان در مسیر طولانی سفر به سیاره مریخ، اکنون در پی ایجاد یک ماموریت ساختگی برای شناخت چگونگی تغییر اشتها و اولویت‌های غذایی در طول زمان هستند.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این محققان اکنون به دنبال شش فضانورد داوطلب برای زندگی و کار مانند فضانوردان واقعی برای چهار ماه در یک کپسول فضایی ساختگی در هاوایی هستند.

گزارشی جدید که از مطالعه بر روی دلایل شکست ماهواره فوبوس-گرانت روس‌ها منتشر شده است نشان می‌دهد مقصر اصلی در نقص و سقوط این ماهواره تشعشعات کیهانی بوده است

به گزارش خبرگزاری مهر، روس‌ها قصد داشتند در ماموریت بلند پروازانه خود از خاک قمر "فوبوس" مریخ نمونه برداری کنند و آن را به زمین بازگردانند، اما ماهواره آنها در مدار زمین به دام افتاد و به تدریج به سمت زمین کشیده شده و در نهایت در 15 ژانویه 2012 در میان اقیانوس سقوط کرد.

در ابتدا گفته شد که ممکن است این ماهواره به صورت تصادفی توسط پرتوهای ماهواره‌های آمریکایی در جزیره مارشال دچار اختلال شده باشد، اما این فرضیه با مخالفت دانشمندان روسی که چنین پدیده‌ای را عجیب و غریب خواندند مواجه شد.

اکنون کمیسیون بررسی دلایل سقوط فوبوس گرانت می‌گوید تشعشعات کیهانی در قالب ذرات پرانرژی مقصر اصلی این شکست روس‌ها هستند. بر اساس این گزارش بمباران یونی سنگین کدهای برنامه دو بخش از رایانه‌های کاوشگر را از کار انداخته است و درنتیجه ماهواره دچار اختلال شدید شده و در فضا گم شده است.

از سویی دیگر عده‌ای بر این باورند که خطای برنامه ریزی عامل اصلی سقوط این ماهواره بوده است. "لوئیس فریدمن" مدیر اجرایی سابق انجمن سیاره‌ای در کالیفرنیا نیز معتقد است امکان جلوگیری از نابودی فضاپیما وجود داشته است.

وی معتقد است استفاده از تجهیزاتی که توان مقابله با تشعشعات کیهانی را نداشته‌اند خطای طراحی مهندسان فضاپیما به حساب می‌آید که در صورتی که تست‌های کافی قطعات و سیستم‌ها بر روی فضاپیما انجام می‌گرفت، آشکار می‌شد. فریدمن معتقد است نقص فوبوس-گرانت تاکیدی بر طبیعت بی رحم اکتشافات فضایی است، جایی که پیشرفته ترین مدعیان در زمینه ساخت فضاپیما دچار شکست می شوند.

اسکن راداری صورت گرفته توسط مدارگرد مریخ اکسپرس، رسوب یک اقیانوس بسیار قدیمی در قطب شمال سیاره سرخ را نشان می‌دهد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آژانس فضایی اروپا (ESA) اعلام کرد: تصاویر به دست آمده از اسکن راداری زیر سطح مریخ شواهد قوی و محکمی از وجود یک اقیانوس قدیمی بر سطح این سیاره را در اختیار محققان قرار می‌دهد.

به گفته «ولودوک کوفمان» سرپرست تیم راداری آژانس فضایی اروپا، برای اولین بار، اسکن راداری تصاویر زیرسطحی 60 تا 80 متری مریخ را منتشر کردند. رسوباتی از بستر اقیانوس و مرزهایی از ساحل در تصاویر ارسالی مدارگر اکسپرس دیده می‌شوند.

اگرچه وضعیت کنونی سطح مریخ یک بیابان خشک است، اما رسوبات بستر اقیانوسی و مرزهای ساحلی نشان می‌دهد که گذشته مریخ دارای آب بوده است.

محققان معتقدند در طول تاریخ حیات سیاره مریخ، دو اقیانوس بر سطح آن تشکیل شده‌اند که یکی از آنها در حدود چهار میلیارد سال قبل زمانی که وضعیت گرمایی بر سطح سیاره غالب بود،‌ وجود داشته است.

دومین اقیانوس نیز 3 میلیارد سال قبل تشکیل شده است. محققان معتقدند آب موجود بر سطح سیاره سرخ احتمالا یک میلیون سال قبل با نفوذ به سطح زیرین یخ زده یا پس از تبدیل به بخار وارد جو شده است.

«جرمی موگینو» محقق موسسه سیاره شناسی و اختر فیزیک گرنوبل فرانسه می‌گوید: در صورت تأیید وجود آب در گذشته سیاره سرخ، احتمالا اعماق سیاره پر از یخ است.

احتمال وجود اقیانوس بر سطح مریخ پیش از این نیز مطرح شده بود، اما شواهد مستدلی در این خصوص بدست نیامده بود.

رییس دانشگاه علم و صنعت با اعلام ارسال و دریافت موفق پیام «یا مهدی (عج)» از ماهواره «نوید علم و صنعت» از همکاری 69 شرکت و مرکز صنعتی داخل کشور در طراحی و ساخت این ماهواره بومی خبر داد.

دکتر جبل عاملی در گفت‌وگو با خبرنگار فن‌آوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) با بیان این‌که ماموریت تحقیقاتی طراحی و ساخت ماهواره نوید علم و صنعت در سال 85 به دانشگاه علم و صنعت ایران واگذار شد، گفت:‌ کار طراحی آزمایشگاهی، مهندسی و طراحی فضایی در سه مرحله در دانشگاه علم و صنعت به دست متخصصان فضایی مرکز تحقیقات فضایی دانشگاه انجام شد.

وی با بیان این‌که ماهواره نوید علم و صنعت در ابتدای سال جاری آماده پرتاب به فضا شد، تصریح کرد: ‌با تلاش دانشمندان فضایی علم و صنعت بامداد جمعه، 14 بهمن ماه ماهواره نوید علم و صنعت با موفقیت به فضا پرتاب شد.

اخترشناسان موفق به کشف سیاره ای جدید شده اند که می تواند یکی از بهترین کاندیداهای فراخورشیدی برای میزبانی از حیات باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، این سیاره مانند زمین سیاره ای سنگی بوده و در منطقه ای قابل سکونت از مدار ستاره اش در حرکت است، جایی که حرارت برای وجود آب مایع بر روی سطح سیاره کاملا مناسب است.

به گفته اخترشناسان درجه حرارت بر روی این سیاره بسیار به زمین نزدیک است. این سیاره با استفاده از اطلاعات به ثبت رسیده تلسکوپ رصدخانه جنوبی اروپا رصد شده است، این اطلاعات میزان نوسانات در حرکت ستاره ها را تحت تاثیر کشش گرانشی سیاره هایی که در مدار ستاره در حرکتند، محاسبه می کند.

جرم سیاره جدید 4.5 برابر زمین است و در مدار ستاره ای به نام GJ 667C در فاصله 22 سال نوری از زمین در حرکت است، 22 سال نوری در مقیاس زمان کیهانی فاصله ای بسیار نزدیک بوده و می توان این ستاره را همسایه زمین برشمرد.

سیاره سنگی جدید به همان اندازه از ستاره اش نور جذب می کند که زمین از خورشید، این سیاره به گفته اخترشناسان در مدار ستاره ای در حرکت است که عضو سامانه خورشیدی سه ستاره ای است، اما دیگر ستاره های این سامانه در فواصل بسیار دورتری قرار دارند.

این ستاره ها از ساختار شیمیایی متفاوتی برخوردارند و عناصری سنگین تر از هلیوم، مانند آهن، کربن و سیلیکون در آنها کمیاب است. ردیابی چنین سیاره ای به این نزدیکی و به این سرعت، نشان می دهد کهکشان راه شیری مملو از میلیاردها سیاره سنگی قابل سکونت است و همچنین به آن معنی است که سیاره های قابل سکونت می توانند در محیطهای متنوعی به وجود بیایند.

بر اساس گزارش تلگراف، محققان بر این باورند که در این سیستم سه ستاره ای جدید یک سیاره گازی و یک ابرزمین نیز وجود داشته باشد که برای تایید وجود این دو سیاره، به مطالعات بیشتری نیاز خواهد بود.

در پی بروز نقص فنی در فضاپیمای «سایوز»،‌ مقامات روسی از جایگزینی فضاپیمای جدیدی برای مأموریت آتی به فضا خبر دادند.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پیش از این اعلام شده بود تنها کپسولی که برای بازگرداندن فضانوردان به زمین مورد استفاده قرار می گیرد، تعویض خواهد شد، اما مسوولان آژانس فضایی روسیه به دلیل بروز نقص فنی در تست فضاپیمای سایوز TMA-04M اعلام کردند که فضاپیمای جدیدی برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی در نظر گرفته شده است.

بروز نقص فنی باعث لغو مأموریت 30 مارس برای انتقال سه فضانورد به ایستگاه فضایی بین‌المللی شد.

فضاپیمای سایوز جدید تا دو هفته آینده آماده شده و ظرف شش هفته آینده در پایگاه فضایی بایکنور قزاقستان مورد آزمایش قرار می گیرد.

ولادیمیر پوپووکین، رییس آژانس فضایی روسیه تأکید کرد که برنامه پرتاب فضاپیمای سایوز به اواخر ماه آوریل موکول شده و تصمیم نهایی در این خصوص پس از مذاکرات با مسئولان ناسا در روز پج شنبه اعلام می شود.

پس از بازنشستگی شاتل های آمریکا، فضاپیمای سایوز تنها وسیله انتقال فضانوردان به ISS است و نقص فنی سایوز باعث بروز اخلال در برنامه های فضایی بین المللی می شود.