شامگاه چهارشبه 12 بهمن ماه، پدیده مقارنه ماه با خوشه پروین رخ داد که فاز ماه در این پدیده 63 درصد است

خوشه پروین در فهرست اجرام غیر ستاره‌ای مسیه در ردیف 45M قرار دارد و دارای قدر (درخشندگی) 1.2 است، از این رو می‌توان آن را با چشم غیر مسلح مشاهده کرد.

در این خوشه ستاره‌ای حدود 300 تا 500 ستاره قرار دارد اما با چشم غیر مسلح تنها می‌توان 6 تا 7 ستاره را مشاهده کرد.

خوشه پروین در فاصله 400 سال نوری از زمین قرار دارد و ستارگان آن در یک سحابی بازتابی (Reflection Nebula) جا خوش کرده‌اند.

به گزارش مهر، شامگاه چهارشنبه 12 بهمن ماه همنشینی ماه با خوشه پروین را خواهیم داشت و در این پدیده نجومی ماه به نزدیک‌ترین فاصله خود با 7 ستاره خوشه پروین می رسد.

این مقارنه زیبا از ابتدای شب آغاز می‌شود و فاز (میزان سطح روشن) ماه در این شب حدود 63 درصد است که حکایت از نورانی بودن ماه دارد و این نورانیت می‌تواند از درخشش خوشه پروین بکاهد.

فاصله ماه و خوشه پروین در این شب حدود 2 درجه و 54 دقیقه و زاویه جدایی این دو جرم آسمانی 3.2 درجه است.

بررسی‌های اخیر سازمان‌های فضایی نشان داده که پکن چند ماه پیش با اختلاف هفت دقیقه از ویرانی توسط ماهواره در حال سقوط نجات یافته است.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)،‌ پایتخت چین درست در مسیر پرواز سقوط آزاد ماهواره 2.5 تنی روسات آلمان در ماه اکتبر قرار داشته که در نهایت پس از دو دهه کار در خلیج بنگال فرود آمد.
عواقب سقوط قطعات این ماهواره بر روی شهر پکن می‌توانست بسیار فاجعه‌بار باشد: گودال‌های عظیم، شکستن خطوط انتقال سوخت، انفجار، ویرانی ساختمان‌ها و تلفات انسانی سنگین در این منطقه که از جمعیت 20 میلیونی برخوردار است، تنها بخشی از این فجایع به شمار می‌رود.

تصویری بسیار زیبا از سپیده قطبی (شفق قطبی) که در روز 22 ژانویه (‌2 بهمن) در جنوب غربی ایسلند ثبت شده است.
شفق قطبی که در عرض‌های جغرافیایی بسیار بالا و یا بسیار پایین دیده می‌شود، هنگامی به وجود می‌آید که ذرات باردار خورشیدی به اتم‌های لایه‌های بالایی جو برخورد می‌کنند.
عکاس این عکس می‌گوید: «‌نمایش شفق قطبی 22 ژانویه، بزرگترین شفقی بود که من در سال‌های اخیر و شاید در 20 سال اخیر دیده‌ام. عکس‌ها به هیچ عنوان نمی‌تواند زیبایی این پدیده را به تصویر بکشند؛ در آن زمان زیبایی و پویایی آسمان مانند آن بود که این نورهای خیره‌کننده در میان آسمان می‌رقصند.»

مجله نشنال جغرافی تصاویری را از منظومه خورشیدی منتشر کرد که از مونتاژ و کنار هم قرار دادن عکسهایی حاصل شده اند که کاوشگرهای ناسا تهیه کرده اند.

به گزارش خبرگزاری مهر، کاوشگرهایی که در مدار سیارات مختلف منظومه خورشیدی قرار دارند تاکنون توانسته اند تصاویری تماشایی از سیارات محل ماموریت خود تهیه کنند. به ویژه کاوشگر وویاجر که اکنون به مرزهای منظومه خورشیدی رسیده است با عبور از کنار تمام سیارات توانسته از اجرامی که در اطراف خورشید می گردند عکسبرداری کند.

اکنون مجله نشنال جغرافی تصاویری را منتشر کرده است که با ترکیب این عکسها نمایی تماشایی از منظومه خورشیدی را ارائه می کنند.

بر اساس بسیاری از مدل های ارائه شده درباره مریخ، آب یخ زده به جز مناطق قطبی سیاره نمی تواند به صورت پایدار وجود داشته باشد. اما بررسی های جدید نشان می دهد که در مناطق دیگری به جز از قطبین مریخ احتمال وجود آب آن هم به مقدار قابل توجه وجود دارد.

این یک موضوع واقعا شگفت انگیز است! وجود آب در مناطق مختلف مریخ علاوه بر افزایش امید برای میزبانی مناسب این سیاره از حیات، امید برای تامین سوخت و پشتیبانی طولانی مدت از حیات را بسیار افزایش خواهد داد. اگر این مناطق پیش بینی شده به خط استوای سیاره نیز نزدیک باشند امکان دست یابی به آن ها بسیار راحت تر از سایر مناطق می شود.
در طی 7 سال گذشته، بسیاری از مشاهدات فضاپیماها و مریخ نوردها شواهدی را مبنی بر وجود آب بر سطح و در اعماق مریخ گزارش داده اند.

محققان ناسا موفق شدند پس از بررسی داده‌های گرمای اقیانوسی و اطلاعات ماهواره‌ای، انرژی گم شده زمین را در اعماق اقیانوس کشف کنند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دو سال قبل محققان مرکز ملی تحقیقات جوی در بولدر آمریکا، در تحقیق خود مدعی شدند که تناقضات موجود در اطلاعات ماهواره‌ای از گرمای زمین و اندازه گیری گرمای اقیانوس، نشانه‌ای از انرژی گم شده در زمین است.

تصویر جدید از سطح سیاره مریخ نشان داده که اگرچه این سیاره از محیطی سخت و غبارآلود برخوردار است، اما صحنه طراحی‌شده‌ای از عبور بادهای مریخی به شمار می‌رود.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،‌ تصویری که توسط مدارگرد اکتشافی مریخ ناسا به ثبت رسیده، نشانگر یک منظره زیبا از حرکت ماسه‌ها و تپه‌ها درون یک گودال بزرگ در ناحیه‌ای در جنوب مریخ بوده که دانشمندان آن را«سرزمین نوح» نامیده‌اند.

ستاره‌شناسان در حال بررسی چگونگی فرسایش و تغییر تپه‌های شنی در چشم‌اندازهای مریخ بوده تا به تعیین تاریخچه‌ای از رسوبات مناطق ثبت شده توسط مدارگرد اکتشافی مریخ بپردازند؛ اما برخی تصاویر، چیزهای بیشتری از علم در خود پنهان دارند.
به گفته مقامات ناسا، برخی تصاویر از مناظر مریخ از جذبه‌های بصری بیشتری نسبت به ارزش علمی برخوردارند.
تصویر ثبت شده در 29 نوامبر توسط دوربین وضوح بالای مدارگرد اکتشافی گرفته شده که از سال 2006 به بررسی سطح این سیاره قرمز می‌پردازد.
به گفته دانشمندان، تپه‌های شنی، رایج‌ترین نتیجه ویژگی‌های بادهای مریخی در سطح این سیاره هستند که بررسی آنها به ارائه اطلاعات مهمی در مورد تاریخچه رسوبی زمین اطراف آن ارائه می‌دهد.

ممکن است جهان ما هم درست مثل عروسک‌های تخم مرغی‌شکل و معروف روسی، در سیاهچاله‌ای متعلق به جهانی گسترده‌تر واقع شده باشد. در این‌صورت، هر سیاهچاله‌ای که تاکنون در جهان پیدا شده است، از ریزسیاهچاله‌ها گرفته تا ابرسیاهچاله‌ها، شاید دروازه‌های ورود به دیگر جهان‌ها باشند.
 
براساس نظریه‌ای که چندان ساده هم در ذهن نمی‌گنجد، یک سیاهچاله در واقع تونلی مابین دو جهان است، به‌طوری که می‌شود آن را نوعی "کرم‌چاله" تلقی کرد. در این‌صورت هرآنچه این سیاهچاله جذب خود می‌کند، به جای سقوط در نقطه‌ای ناپیدا، از سر دیگر سیاهچاله که در جهان دیگری جوانه زده، به‌شکل یک "سفیدچاله" فوران می‌کند.